Op zoek naar God
De theorie dat alles uit een kleinste deeltje bestond, het atoom, was nog aan te nemen al was dat toen al een soort "quantum". Een kleinste ondeelbare maat waarvan je alleen veelvouden kan hebben. Je kan geen 2,5 atomen hebben. Toen men het atoom begon te zien als een zeer kleine kern, met zeer kleine elektronen errond die met enorme snelheid ronddraaien werd het al complexer. We ontdekten ook dat het atoom een enorme hoeveelheid energie was.
Men begon het atoom verder te onderzoeken en zag steeds maar meer deeltjes die verschillend waren en de noodzakelijke onderdelen van het atoom waren. Neutronen, bosons, gluons, leptons, fotonen, quarks.... (en ook afgevoerde deeltjes zoals tachionen) en dat ook nog eens in verschillende soorten. Maar er ontbrak nog een deeltje om alles mee te kunnen afronden. Intussen had men echter al zoveel onderdelen van het atoom dat men het kon vergelijken met een dierentuin. Een hele zoo van meer dan 100 soorten deeltjes.
Men kon de massa niet verklaren en berekende dat er nog een deeltje moest zijn dat alles behalve fotonen vertraagde en daardoor massa gaf. (zoals je in een auto voelt dat je naar voor getrokken wordt als je remt).
Het duurde 40 jaar en men vond een deeltje dat waarschijnlijk het Higgs boson was.
Door het vinden van het deeltje wordt het mysterie nu echter nog groter want wiskundig mist men nog waarden en men heeft ook vreemde fenomenen zoals donkere materie en donkere energie. 96% van onze materie en energie zouden we niet kunnen waarnemen maar oefent wel invloed uit op de materie die onze waarneembare fysieke wereld vormt.
Nu stuit men op het feit dat het Higgs deeltje (vermeende God-deeltje) eigenlijk weer een dierentuin aan deeltjes en krachten vereist. Bovendien moet men nu met de apparatuur in meerdere dimensies gaan zoeken en zullen de benodigde energieën enorm zijn. Men noemt het nieuwe gebied dat hiermee ontgonnen wordt een "bodemloze put".
Het geheel wordt daardoor zo complex dat het plaatje niet meer te rijmen valt. Hoe zouden er atomen kunnen bestaan als die zo'n complex onderdelenpark en precies uurwerkraderwerk vereist met exacte wiskundige waarden om enkel en alleen een bolletje te vormen. En wie heeft die meccano dan in elkaar gemonteerd? Waar haalde men die onderdelen vandaan, want geen enkel subatomair deeltje kan het afzonderlijk langer uithouden dan milliseconden of korter.
Het ziet er al langsom meer naar uit dat we het nooit zullen kunnen oplossen of achterhalen want deze kleinere deeltjes worden ook beïnvloedt en veranderd door de metingen en experimenten die men erop doet.
Ik gebruik al een tijdje een voettest op het forum "hoe meer men de stof onderzoekt, hoe meer ze verdwijnt onder onze ogen". Dit is letterlijk juist.
Wetenschappelijk denkmethoden en mogelijkheden schieten te kort want men zit beperkt in die materiële visie. We kunnen niet denken in "onzichtbare en onstoffelijke" fenomenen die niet door iets vast (materie) worden veroorzaakt.
Het ziet er al langs om meer naar uit dat men zijn gezichtsveld zal moeten uitbreiden tot voorbij het fysieke materiële te denken.
Ook om paranormale fenomenen te verklaren schiet zo'n stoffelijk denkkader ook te kort.
Misschien moet men eens kunnen begrijpen dat er nog zoiets is als een onmateriëele geest die dit mogelijk zelf een werkelijkheid maakt.
Meerdere grote fysici zijn tot de conclusie gekomen dat onze materie "mind stuff" is.
aura-oasis
Contact
Reacties graag via Forum
