De keuze voor terugkeer uit een BDE

Een opmerking bij bijna doodervaringen

Merkwaardig vind ik wel dat je tijdens een BDE zomaar de keuze zou kunnen maken om wel of niet uit het leven te stappen. Ik dacht eerder dat je pas gaat als je tijd echt gekomen is. Is dat niet het geval, dan word je verplicht om terug te keren. Niets eigen keuze dus. Zo zie ik het althans.

Hoe het zit
Ik heb dat ook al vele malen bekeken doorheen veel BDE's want idd. de ene kan kiezen, de andere niet.
Je kan overgaan (want dat wil iedereen als die dat beleeft) als je taak hier volbracht is. Als die niet volbracht is/zijn, dan moet je vaak terug omdat je levensomstandigheden nu eenmaal zo zijn gekozen dat je anders dit leven gewoon opnieuw zou moeten overdoen.

Als die wel al volbracht is maar je vindt dat je toch nog iets aards wil afmaken voor anderen, bijv. een steunende ouder zijn voor je kinderen, of misschien wil je wachten om "dood" te gaan tot de familie bijeen is dan kan je hier nog wat blijven. Dit is vaak een moeilijke opofferende beslissing. Hierdoor hebben velen het na hun terugkeer uit een BDE zeer moeilijk.

Stel dat je in dit leven de taak hebt om de onvolmaaktheden van je persoonlijkheid die je ontdekte in vorige levens te leren herkennen en moet zoeken hoe je deze facetten kan oplossen.

Misschien heb je bij een vorig leven ingezien dat je jezelf altijd wil opdringen boven een andere door invloed uit te oefenen op personen die macht hebben. Niet alleen bijv. in een carrièrekwestie of eer maar dat je overal je kop wil bovensteken en alles onder je controle wil hebben waardoor je anderen benadeelt en kwetst omdat jij altijd met een hogere eer wil gaan strijken.
In dit leven zal je dan misschien moeten inzien hoe je zo iedereen verliest en geen echte vrienden en eer hebt, ook al heb je de eigenlijke status die je op een voetstuk zou moeten plaatsen. Hierdoor ga je na dit leven een plan uitwerken samen met lichtwezens voor een nieuwe incarnatie.

Als 3/4 van je taak aan de voorwaarden voldoet en je er bijna bent (of niet) zou het je bij terugkeer thuis (het hiernamaals is onze thuis) ook geweldig spijtig want dit leven met zijn beproevingen en lasten waren dan een verspilde kans om deze onvolmaaktheid te corrigeren en te kunnen loskomen van de reïncarnatiecyclus.

Wat me ook vaak opvalt doorheen veel BDE's is dat de keuze niet altijd vrijwillig is als die mogelijk is. Stel dat je kan kiezen om over te gaan of terug te gaan. Vaak lijkt men je zodanig te beïnvloeden dat je keuze slechts schijn lijkt.

aura-oasis 
Andere artikels  
Contact 

Reacties graag via Forum

Het bewijs voor "de geest" in de BDE

Waarom de bijna doodervaring zo bijzonder is. 

Stof om eens goed over na te denken. 

Van alle paranormale ervaringen die we kunnen hebben is de BDE het meest indrukwekkend. Het is niet alleen overtuigend voor wie het meemaakt, het plaatst ook zeer ernstige vragen bij onze wetenschappelijke opvattingen over onze hersenen. Onze hersenen zouden immers, naast het commandocentrum voor onze spieren en lichaamscoördinatie, ook de zetel zijn van ons bewustzijn.

Dat iemand die bewusteloos is, niet kan nadenken staat bijna vanzelfsprekend vast. Ook voor coma wordt dit algemeen aangenomen, al zijn er wel mensen die alles horen en voelen. Bewusteloos of coma, we mogen niet vergeten dat onze hersenen nog activiteit vertonen. Dromen zijn mogelijk. Als we ons een droom herinneren zit daar geen vaste lijn in met andere dromen of dromen van andere dromers. Niemand droomt iets gelijkaardigs en het volgt geen bepaald patroon.(behalve sommige telepathische dromen)

We kunnen iedere droom echter perfect detecteren via een medisch toestel dat de hersenactiviteit optekent en dat men zelfs heel veel gebruikt bij slaaponderzoek. Ook kan je zien dat in de periodes tussen de dromen de hersenactiviteit niet vlak is. Er is geen flatline. Dit geldt uiteraard ook voor hallucinaties die vaak totaal bizar zijn en vaak botsen met wat mogelijk is in onze wereld zoals we die kennen. Ze missen iedere vergelijking met iets dat in het gewone leven als realistisch geldt. Net als bij dromen is ook geen enkele hallucinatie vergelijkbaar met die van een ander. Nadat iemand een hallucinatie gehad heeft, weet hij vaak met zekerheid dat wat hij waarnam iedere logica mist en dat het simpelweg niet klopt.

In een droom weten we bij het wakker worden ook dat het slechts een droom was.

Bij mensen die klinisch dood zijn geweest herinneren er zich velen een grensoverschrijdende ervaring zoals we die kennen als de bijna doodervaring. Behalve het feit dat de ervaringen zo algemeen gelijklopend zijn komen zij niet voor tijdens hersenactiviteit zoals die gemeten kan worden.

Klinisch dood houdt in dat er een zogenaamde “flatline” hersengolf is, geen enkele meetbare activiteit van de hersenen. Deze flatline treedt ook altijd op vanaf het hart enkele seconden tot maximaal 8 sec stil ligt.

Alleen in die toestand komt deze karakteristieke BDE voor. Niet tijdens droom, niet tijdens hallucinatie, niet tijdens psychedelische drugtrip. Tijdens dergelijke ervaringen is er ook geen flatline hersengolf.

Wetenschappelijk staat het vast dat er geen bewustzijn is tijdens een flatline. Critici die zouden zeggen dat er wel nog bewustzijn zou kunnen zijn in die toestand, zeggen immers automatisch dat het bewustzijn of de geest iets anders is dan onze hersenen. Daarom is daar geen discussie over mogelijk. Er wordt trouwens nooit een flatline gezien tijdens coma, bewusteloosheid, slaap, drugervaring… alleen bij klinische dood.

Men zou immers beweren dat er bewustzijn mogelijk is zonder functioneren van onze hersenen. Dit is een onoverkomelijke paradox.

Daarom zoeken veel sceptici hun heil bij de korte tijd tussen bewustzijn en flatline. Tijdens deze zeer korte periode zou volgens hen, een ervaring in soort hyperspeed kunnen voorkomen. Men moet dan wel ook zeer veel ervaren op deze zeer korte tijd om het langs die ontsnappingsweg weg te kunnen houden van metafysische, spirituele of paranormale verklaringen.

In geval de bijna doodervaring zich tijdens de overgang van hersenactiviteit naar flatline zou voordoen, zou alles verklaard kunnen worden zonder de paradox die optreedt voor iedere bewering dat het zich zou kunnen voordoen tijdens een flatline. Althans, zo lijkt het.

Maar ook de alternatieve verklaring dat de BDE zou kunnen geproduceerd worden tussen bewustzijn en flatline, stort onherroepelijk neer bij sommige getuigenissen van wat men zag tijdens men een flatline had.

Velen rapporteren immers een uittreding die correcte waarnemingen beschrijft van dingen die men onmogelijk kon weten als men niet bewust was zijn tijdens de flatline. Vele beschrijven immers hoe ze bepaalde zaken van buiten hun lichaam zagen terwijl deze gebeurden TIJDENS FLATLINE omdat wat ze waarnamen zich immers afspeelde tijdens een flatline en niet tussen leven en klinische dood.

De BDE is dus zo bijzonder omdat zowel de verklaring dat deze tijdens een flatline zouden voorkomen, als tijdens de periode tussen bewustzijn en flatline, schaakmat stellen.

1. Zoals we hier uitlegden stelt de eerste verklaring simpelweg dat bewustzijn en hersenen afzonderlijke dingen zouden zijn,  welke voor de wetenschap een absolute paradox zijn
2. de tweede verklaring dat er bewustzijn kan voorkomen na de toestand tussen leven en klinische dood, wat net als de eerste zou impliceren dat geest buiten de hersenen een feit is.

Geen enkele wetenschappelijke verklaring geeft een sluitende verklaring die niet met zichzelf in strijd is. De BDE komt voor zonder hersenactiviteit.

Er zijn nog andere bijzondere implicaties van een BDE. Dit is er slechts één. 

U kan mijn beweringen natrekken wanneer je de vele feiten en studies doorneemt over bijna doodervaringen. 

aura-oasis
Contact
Reacties graag via Forum

Genezing na BDE

Indrukwekkende genezingen na een bijna doodervaring.

Het lijkt me vrij onmogelijk dat sommigen zo enorm verrassend genezen na enorm zwaar toegetakeld te zijn. In sommige ernstige situaties zijn de kansen op herstel zo klein dat men het meeste eigenlijk opgeeft.
Er zijn zelfs mensen die door uren zonder hartslag, dood verklaard zijn en die  toch plots  de ogen openen tot grote verwondering van de persoon die het ontdekt.
Anderen blijven in een soort bewarende staat tot ze miraculeus gevonden worden.

Toch weten ervaren dokters die op zulke diensten werkzaam zijn dat de wonderen daarvoor de wereld nog niet uit zijn en dat onwaarschijnlijke genezingen soms toch gebeuren, al acht men ze medisch onmogelijk.

Persoonlijk ken ik verschillende mensen die een bijna doodervaring hebben gehad. Vooral een bijzonder geval was zo toegetakeld door een naar beneden vallende lift van 2500 kg terwijl hij beneden in de liftkoker stond, dat je kan zeggen dat hij alles gebroken had.
Men werkte 45 minuten om hem bereikbaar te krijgen. O.a zijn ene gebroken arm hing enkel nog door een lapje huid aan de schouder.

Een arm die weer aangroeit hebben medici nog niet veel meegemaakt en het is over dergelijke ongelooflijke zaken dat ik het wil hebben. Natuurlijk had men geprobeerd zijn arm te redden, maar zonder een groot stukje natuur zou dit niet kunnen lukken. De hoop was ijdel.

Kenmerkend is dat de meeste van degenen die een ongelooflijke herstelling of leefbaarheid na ziekte of ongeval meemaken, hebben een bijna doodervaring gehad. Zij moesten daarbij weerkeren of kozen zelf om terug te keren, omdat hun taak nog niet af was en omdat men hen hier nog nodig had. Daarbij kregen ze blijkbaar een ongelooflijk snelle genezing in enkele weken, maanden die normaal jaren zou duren. Daarbij is het dan nog erg onwaarschijnlijk dat het nog zou goedkomen.

De persoon waarvan ik hier als voorbeeld spreek, genas van tientallen breuken, bloedingen, kwetsuren van inwendige organen zoals longen op 3 maand tot volledige mobiliteit!!!
Hij had idd een zeer overtuigende bijna doodervaring gehad die je hem niet kan afpraten. "Dat is echt".

Sceptici mogen bijna doodervaringen nu nog afdoen als verklaarbaar door er een passende uitleg voor te bedenken, bij het andere kenmerk ervan moeten ze zich bedienen van een wonderlijke toevalsverklaring voor de herstelling.

Maar ook bij ernstige ongeneeslijke ziekten en kansloze toestanden komen na een bijna doodervaring veel meer wonderlijke genezingen voor, die niet kunnen verklaard worden door vorderingen van de wetenschap.

Het was al lang bekend in studies van BDE's. Ook heb ik als voorzitter van aura-oasis  al heel veel ervaringen uit eerste hand ontvangen van bijna doodervaringen. Ook zijn me heel vaak ervaringen daarvan toegezonden in eigen woorden. Je kan deze zaken niet afdoen als fantasie of een praatje. Vooral niet bij mensen die je kent en die normaal niet in deze dingen geloofden. Maar wat ze meegemaakt hebben is echt! Voor hen is dat een 100% zekerheid en het was geen hallucinatie noch een droom. (er zijn mensen die - en hallucinaties, - en bijna doodervaring meemaakten en dus het verschil kennen).
Ik kende de destijdse voorzitter van de Belgische IANDS goed. Ik had die ook enkele keren uitgenodigd om een voordracht over het fenomeen te komen houden in de zaal van onze vereniging. Hij had zelf 2 bijna doodervaringen gehad, zei het wel in minder toegetakelde toestand.

Wat je ook vaak gaat zien bij mensen met een bde is een verandering van persoonlijkheid. Bepaalde kwalijke kantjes blijkt men ten alle koste te mijden. Een mindere kant van de BDE is dat meer dan 70% uit de echt gescheiden raakt. Dit komt doordat de partner het moeilijk heeft met veranderde gewoontes en/of geloof.

Dat men een hulpje krijgt bij de genezing neemt niet weg dat de beproeving van het leven daarom ook gemakkelijk gaat zijn. Sommigen zijn dit getoond tijdens hun bijna doodervaring en zagen een blik in de toekomst die nog stond te gebeuren na hun BDE. Vaak wordt de indruk gegeven dat men een keuze heeft maar men beter zou weerkeren. In ieder geval beëindigt de gedachte aan de nood om terug te keren de BDE en duikt men terug in zijn lichaam. 

Aura-Oasis www.aura-oasis.be 

http://auraoasis.123forum.be