Bijzonderheid van de BDE

Waarom de bijna doodervaring zo exclusief is.

Van alle paranormale ervaringen die we kunnen hebben is de BDE het meest indrukwekkend. Het is niet alleen overtuigend voor wie het meemaakt, het plaatst ook zeer ernstige vragen bij onze wetenschappelijke opvattingen over onze hersenen. Reeds vele artikels heb ik gemaakt over de BDE. Elk met aparte eigenschappen van de BDE. Ik ken tevens ook heel wat mensen die er zelf een hadden meegemaakt. 

Onze hersenen zouden naast het commandocentrum voor onze spieren en lichaamscoördinatie, ook de zetel zijn van ons bewustzijn. 

Dat iemand die bewusteloos is, niet kan nadenken staat zonder meer vast. Ook voor coma wordt dit algemeen aangenomen al zijn er wel mensen die alles horen en voelen. Bewusteloos of coma, we mogen niet vergeten dat onze hersenen nog activiteit vertonen. Dromen zijn mogelijk. Als we ons een droom herinneren zit daar geen vaste lijn in met andere dromen of dromen van andere dromers. Niemand droomt iets gelijkaardigs en het volgt geen bepaald patroon. 

We kunnen iedere droom echter perfect detecteren via een medisch toestel dat de hersenactiviteit optekent en dat men zelfs heel veel gebruikt bij slaaponderzoek. Ook kan je zien dat in de periodes tussen de dromen de hersenactiviteit niet vlak is. Er is geen flatline. Dit geldt uiteraard ook voor hallucinaties die vaak totaal bizar zijn en vaak botsen met wat mogelijk is in onze wereld zoals we die kennen. Ze missen iedere vergelijking met iets dat in het gewone leven als realistisch geldt. Net als bij dromen is ook geen enkele hallucinatie vergelijkbaar met die van een ander. Nadat iemand zijn hallucinatie voorbij is, weet hij vaak met zekerheid dat wat hij waarnam iedere logica mist en dat het simpelweg niet klopt.

In een droom weten we bij het wakker worden ook dat het slechts een droom was. 

Bij mensen die klinisch dood zijn geweest herinneren er zich velen een grensoverschrijdende ervaring zoals we die kennen als de bijna doodervaring. Behalve het feit dat de ervaringen zo algemeen gelijklopend zijn komen zij niet voor tijdens hersenactiviteit zoals die gemeten kan worden. 

Klinisch dood houdt in dat er een zogenaamde “flatline” hersengolf is, geen enkele meetbare activiteit van de hersenen. Deze flatline treedt ook altijd op nadat het hart enkele seconden tot maximaal 8 sec stil ligt.

Alleen in die toestand komt deze karakteristieke BDE voor. Niet tijdens droom, niet tijdens hallucinatie, niet tijdens psychedelische drugtrip. Tijdens dergelijke ervaringen is er ook geen flatline hersengolf. 

Wetenschappelijk staat het vast dat er geen bewustzijn is tijdens een flatline. Critici die zouden zeggen dat er wel nog bewustzijn zou kunnen zijn in die toestand, zeggen immers automatisch dat het bewustzijn of de geest iets anders is dan onze hersenen. Daarom is daar geen discussie over mogelijk. Er wordt trouwens nooit een flatline gezien tijdens coma, bewusteloosheid, slaap, drugervaring… alleen bij klinische dood.

Men zou immers beweren dat er bewustzijn mogelijk is zonder functioneren van onze hersenen. Dit is een onoverkomelijke paradox. 

Daarom zoeken veel sceptici hun heil bij de korte tijd tussen bewustzijn en flatline. Tijdens deze zeer korte periode zou een ervaring kunnen voorkomen. Men moet dan wel ook zeer veel ervaren op deze zeer korte tijd om het langs die ontsnappingsweg weg te kunnen houden van metafysische, spirituele of paranormale verklaringen. 

In geval de bijna doodervaring zich tijdens de overgang van hersenactiviteit naar flatline zou voordoen, zou alles verklaard kunnen worden zonder de paradox die optreedt voor iedere bewering dat het zich zou kunnen voordoen tijdens een flatline. Althans, zo lijkt het. 

Maar ook de alternatieve verklaring dat de BDE zou kunnen geproduceerd worden tussen bewustzijn en flatline, stort onherroepelijk neer bij sommige getuigenissen van wat men zag tijdens men een flatline had.

Velen rapporteren immers een uittreding die correcte waarnemingen beschrijft van dingen die men onmogelijk kon weten als men niet bewust was zijn tijdens de flatline. Vele beschrijven immers hoe ze bepaalde zaken van buiten hun lichaam zagen terwijl deze gebeurden TIJDENS FLATLINE omdat wat ze waarnamen zich immers afspeelde tijdens een flatline en niet tussen leven en klinische dood. 

De BDE is dus zo bijzonder omdat zowel de verklaring dat deze tijdens een flatline zouden voorkomen, als tijdens de periode tussen bewustzijn en flatline, schaakmat stellen.

Via onze vereniging heb ik meermaals voordrachten laten geven over BDE. Zowel door personen die het ervoeren als door mensen die het professioneel bestudeerden. 

Geen enkele destijdse publicatie die ik maakte voor ons tijdschrift, geen enkele voordracht voor onze vzw benadrukte zo krachtig het paradoxaal probleem bij de BDE en een wetenschappelijke verklaring.  

Zoals we hier uitlegden stelt

• de eerste verklaring simpelweg dat bewustzijn en hersenen afzonderlijke dingen zouden zijn,  welke voor de wetenschap een absolute paradox zijn 

en

• de tweede verklaring dat er bewustzijn kan voorkomen na de toestand tussen leven en klinische dood, wat net als de eerste zou impliceren dat geest buiten de hersenen een feit is.

Geen enkele wetenschappelijke verklaring geeft een sluitende verklaring die niet met zichzelf in strijd is. De BDE komt voor zonder hersenactiviteit.

Er zijn nog andere bijzondere implicaties van een BDE. Dit is er slechts één van de vele die ik reeds beschreef.

aura-oasis  

Contact

Verslaving en BDE

Overleden maar verslaafd

Hoe de bijna doodervaring verloopt heb ik vroeger al voldoende omgeschreven na alles van de onderzoekers ingestudeerd te hebben. Ook werden mijzelf al veel persoonlijke  ervaringen gemeld.  Als je erom bekend bent om in het paranormale te geloven is men eerder geneigd zijn ervaring met je te delen. 

Ook heb ik er als voorzitter van aura oasis vzw, vaak voordrachten laten van geven door bekende gastsprekers , onder andere door dokters en ervaringsdeskundigen . Ik heb daar nog audiocassettes van want iedere voordracht nam ik op. Destijds hadden die voordrachten nog kwaliteit en ging het niet om hun boek, cursus of hun product te verkopen. 

Enkele bijzondere bijna doodervaringen zijn, dat je als blinde, in je levensfilm verklaard ziet waarom je blind was geboren, je op een oorlogslocatie neergeschoten werd en getuige was van de uittreding van je vriend ziet die ook neergeschoten werd in hetzelfde strijdtoneel. 

Ook bevroeg ik wereldwijd persoonlijke zelfmoord bijna doodervaringen om te weten wat er gebeurt bij zelfmoord en andere speciale situaties. Toen begonnen anderen ook in te zien dat er een verschil was in sommige eigenschappen en deed men apart onderzoek naar BDE van zelfmoord. 

Toch is er nog onontgonnen terrein voor vele andere speciale situaties. Zo las ik deze week in de krant hoe een ongehuwde moeder verongelukte terwijl haar kindje het gelukkig haalde. Ik vroeg me af of de moeder door deze omstandigheid wel naar het licht zou gegaan zijn en haar kind wilde loslaten, wat ik erg onwaarschijnlijk acht. 

Naast wat een schrijver zoals Jozef Rulof schreef over zijn geestelijke verkenningen met zijn gids, weten we echter heel weinig over aan drugs verslaafde personen. Als je dit onderwerp wil bestuderen mogen het al geen personen zijn die zelfmoord pleegden want dan speelt de zelfmoord al een grote rol om te weten of het klopt. 

Vaak wordt bij nog levende zwaar verslaafden, de druk enorm hoog om aan hun broodnodige drug te geraken. Hebben ze die niet, dan beleven zij immers zeer zware afkickverschijnselen die ze als onmenselijk ervaren. 

Vaak geraken er daardoor velen zo in de knoei dat ze noodgedwongen in de criminaliteit belanden, om hun drugs te kunnen betalen. In sommige gevallen zit er blijkbaar voor velen niet meer op dan zelfmoord te plegen als ze aan een uitzichtloos bestaan niet meer kunnen ontsnappen. 

De verleiding om in die omstandigheden bij de BDE naar het licht te gaan is niet zo groot meer. Daarom is de bovenstaande afbeelding geen licht maar een zon boven een vulkaan. Men moet dingen loslaten waarvan men zo extreem afhankelijk was.

Jozef Rulof spreekt ook over overleden alcoholverslaafden die in een café proberen van een andere zijn drank te drinken. 

Nu kan je zeggen dat deze stoffen toch enkel de fysieke hersenen beïnvloeden tijdens het leven. Dit klopt voor de lichamelijke afhankelijkheden maar niet voor de geestelijke. 

Via spiritisme heb ik al meer dan eens verslaafden ontvangen die evenwel ook zelfmoord hadden gepleegd. 

Spiritistisch kwam ooit onverwachts iemand door, die zelfmoord had gepleegd. Hij beweerde een collega te zijn en ik kon echt niet denken wie dat zou geweest zijn. Pas na de sessie begreep ik dat ik die enkel kende zoals iedereen deze noemde, bij zijn bijnaam.  Toen zijn voornaam doorkwam kon ik niet denken wie het was. Er bleek idd een alcoholverslaafde collega zelfmoord gepleegd te hebben met de correcte naam die mij onbekend was.

Ook heb ik voor anderen nog sessies georganiseerd die familie in contact bracht met hun familielid die zelfmoord had gepleegd. Ook daar bleek 2 keer een drugsverslaving achter te zitten. Dit gaf ten minste één op als onthulling voor de reden van zijn zelfmoord. Bij de andere was het geweten. Beiden waren ook aardgebonden gebleven. 

Net zoals de verongelukte moeder van het kindje voor een moeilijke beslissing komt te staan bij haar BDE zal dit bij een drugsverslaafde ook zo zijn. Het Licht van de Bijna Doodervaring verplicht je niet om over te steken en sommigen voelen zich weerhouden. Dus al deze afhankelijkheden kunnen redenen voor aardgebondenheid zijn. 

Als entiteiten zullen ze waarschijnlijk door hun geestelijke nood nog steeds drugs willen zoeken. Eens ze begrijpen dat dit niet meer kan, zullen ze waarschijnlijk proberen bij een trippende druggebruiker binnen te komen. Dit is misschien de verklaring waarom er zoveel psychosen zijn na zwaar druggebruik. 

Heel spijtig dat ik nooit in detail heb gevraagd hoe ze zich in hun aardgebonden toestand voelden maar het lijkt me logisch dat dit niet comfortabel is en eens ze weg zijn van de tunnel, ze niet vanzelfsprekend nog de overstap kunnen maken zonder dat ze geholpen worden.  

aura-oasis

Contact

Het Licht

Uit verschillende bijna doodervaringen probeerde ik ervaringen te vinden die me een beeld gaven van "het Licht". 

Wie of wat is dat licht? Hoe moeten we ons dat voorstellen? Welke betekenis heeft het? Soms is het ook een persoon, een religieus figuur, de kosmos, een aanwezigheid aan je zijde... Maar vaak begint het als licht.

Men zit in een stille donkere duisternis en ziet in de verte een klein fonkelend lichtje, zoals een stad die je 's nachts ziet in de verte. Dan komt het dichterbij of ga je er naartoe. 

Een liefdegevoel komt over je heen. Wat je ook gedaan hebt in je leven, het licht straalt overvloedige liefde uit voor je. Het wil dat je je liefde ook voor HEM geeft. Als je dat doet straalt het levendiger terug en zo kan jij het gemakkelijker liefhebben. De liefde verwarmt je zoals de zon op een lentedag. 

Het licht lijkt levend, bewust, wijs, onbeschrijflijk. Het voelt niet als een God aan maar als een vriend, een gelijke. Hij heeft een persoonlijkheid, maar het is geen menselijk wezen zoals wij.

De communicatie gaat telepathisch. Hij weet wat je gaat vragen voor je de vraag stelt en zo snel komt het antwoord dus. Soms nog voor je de vraag stelt.

Het Licht weet welke je taak is. Het kan je kennis laten begrijpen op een manier die met woorden niet uit te leggen is. Het kan zich zelfs Hem laten voelen zodat je voelt wat hem beweegt en hoe hij leeft. Maar kosmische kennis kan je wel beleven en begrijpen, je mag ze niet meenemen. Deze wordt zorgvuldig weer gewist. 

Het Licht kan je zaken uit de toekomst laten zien. Dit is om je te tonen waarom je nog terug moet. Anders kan je geen bijna doodervaring vertellen want wie over mag keert niet terug.

De toekomst zal je je terug herinneren als die gebeurd is. Meer dan nodig zal je niet hebben onthouden. 

Bij zelfmoord wordt duidelijk gezegd dat dit niet mag. Je voelt het eigenlijk. Wat zijn schepping is mag je niet kapotmaken. Je deed het goed, hij geeft je steun en is altijd bij je als je weet hoe je erin moet geloven en dit moet gebruiken.

Ook wordt er zowel aan zelfmoordenaars als aan niet zelfmoordenaars vaak getoond hoe het met hen vergaat samen met anderen die aan de aarde vasthouden.

Maar alhoewel het Licht dus als een vriend gelijkt is het oneindig veel meer. Je kan deze zelfs begrijpen als hij zich even met je verbindt en telepathisch toelaat hem te zijn. Je kan deze kennis echter niet onthouden en niet onder woorden brengen.

De zoektocht naar wat het Licht is, blijft moeilijk uit te leggen maar leverde me toch een begrip op. Dat krijg je maar als je heel aandachtig vele 100den bijna doodervaringen met voldoende diepe ervaring en goede beschrijving probeert te bevatten. Dan pas doemt een beeld en vorm op. Waarschijnlijk naargelang je Hem zelf vindt. Wat ik schrijf is dus niet zomaar verondersteld maar gebaseerd op meerdere gefragmenteerde beschrijvingen.

Het laat zich ook niet omschrijven als het abstracte begrip "God". Te zien wat je eronder begrijpt.

Bijna doodervaringen kunnen dus blijkbaar ook gewist worden net zoals je dingen die je aan gene zijde getoond worden of die je ervaart ook kan verliezen.

Je kan een vorig leven zien maar je mag die herinnering ook niet terug meenemen.

Dus ook de gehele bijna doodervaring kan gewist worden. Hier heb ik jaren naar gezocht na een eigen ervaring waarbij ik waarschijnlijk dood was.Ik droeg nog flarden mee die ik niet kon plaatsen. Ik had emotionele problemen om me uit te drukken en was ontzettend bang mensen te kwetsen. Ik vond het ook een onbegonnen werk iets te proberen uitleggen omdat er zoveel factoren meespelen dat je dit gewoon niet kan weergeven zoals het is.
De wetenschap dat een BDE kan gewist worden, zou kunnen verklaren waarom de ene een BDE heeft en de andere niet.

Aura-Oasis www.aura-oasis.be  

http://auraoasis.123forum.be

Genezing na BDE

Indrukwekkende genezingen na een bijna doodervaring.

Het lijkt me vrij onmogelijk dat sommigen zo enorm verrassend genezen na enorm zwaar toegetakeld te zijn. In sommige ernstige situaties zijn de kansen op herstel zo klein dat men het meeste eigenlijk opgeeft.
Er zijn zelfs mensen die door uren zonder hartslag, dood verklaard zijn en die  toch plots  de ogen openen tot grote verwondering van de persoon die het ontdekt.
Anderen blijven in een soort bewarende staat tot ze miraculeus gevonden worden.

Toch weten ervaren dokters die op zulke diensten werkzaam zijn dat de wonderen daarvoor de wereld nog niet uit zijn en dat onwaarschijnlijke genezingen soms toch gebeuren, al acht men ze medisch onmogelijk.

Persoonlijk ken ik verschillende mensen die een bijna doodervaring hebben gehad. Vooral een bijzonder geval was zo toegetakeld door een naar beneden vallende lift van 2500 kg terwijl hij beneden in de liftkoker stond, dat je kan zeggen dat hij alles gebroken had.
Men werkte 45 minuten om hem bereikbaar te krijgen. O.a zijn ene gebroken arm hing enkel nog door een lapje huid aan de schouder.

Een arm die weer aangroeit hebben medici nog niet veel meegemaakt en het is over dergelijke ongelooflijke zaken dat ik het wil hebben. Natuurlijk had men geprobeerd zijn arm te redden, maar zonder een groot stukje natuur zou dit niet kunnen lukken. De hoop was ijdel.

Kenmerkend is dat de meeste van degenen die een ongelooflijke herstelling of leefbaarheid na ziekte of ongeval meemaken, hebben een bijna doodervaring gehad. Zij moesten daarbij weerkeren of kozen zelf om terug te keren, omdat hun taak nog niet af was en omdat men hen hier nog nodig had. Daarbij kregen ze blijkbaar een ongelooflijk snelle genezing in enkele weken, maanden die normaal jaren zou duren. Daarbij is het dan nog erg onwaarschijnlijk dat het nog zou goedkomen.

De persoon waarvan ik hier als voorbeeld spreek, genas van tientallen breuken, bloedingen, kwetsuren van inwendige organen zoals longen op 3 maand tot volledige mobiliteit!!!
Hij had idd een zeer overtuigende bijna doodervaring gehad die je hem niet kan afpraten. "Dat is echt".

Sceptici mogen bijna doodervaringen nu nog afdoen als verklaarbaar door er een passende uitleg voor te bedenken, bij het andere kenmerk ervan moeten ze zich bedienen van een wonderlijke toevalsverklaring voor de herstelling.

Maar ook bij ernstige ongeneeslijke ziekten en kansloze toestanden komen na een bijna doodervaring veel meer wonderlijke genezingen voor, die niet kunnen verklaard worden door vorderingen van de wetenschap.

Het was al lang bekend in studies van BDE's. Ook heb ik als voorzitter van aura-oasis  al heel veel ervaringen uit eerste hand ontvangen van bijna doodervaringen. Ook zijn me heel vaak ervaringen daarvan toegezonden in eigen woorden. Je kan deze zaken niet afdoen als fantasie of een praatje. Vooral niet bij mensen die je kent en die normaal niet in deze dingen geloofden. Maar wat ze meegemaakt hebben is echt! Voor hen is dat een 100% zekerheid en het was geen hallucinatie noch een droom. (er zijn mensen die - en hallucinaties, - en bijna doodervaring meemaakten en dus het verschil kennen).
Ik kende de destijdse voorzitter van de Belgische IANDS goed. Ik had die ook enkele keren uitgenodigd om een voordracht over het fenomeen te komen houden in de zaal van onze vereniging. Hij had zelf 2 bijna doodervaringen gehad, zei het wel in minder toegetakelde toestand.

Wat je ook vaak gaat zien bij mensen met een bde is een verandering van persoonlijkheid. Bepaalde kwalijke kantjes blijkt men ten alle koste te mijden. Een mindere kant van de BDE is dat meer dan 70% uit de echt gescheiden raakt. Dit komt doordat de partner het moeilijk heeft met veranderde gewoontes en/of geloof.

Dat men een hulpje krijgt bij de genezing neemt niet weg dat de beproeving van het leven daarom ook gemakkelijk gaat zijn. Sommigen zijn dit getoond tijdens hun bijna doodervaring en zagen een blik in de toekomst die nog stond te gebeuren na hun BDE. Vaak wordt de indruk gegeven dat men een keuze heeft maar men beter zou weerkeren. In ieder geval beëindigt de gedachte aan de nood om terug te keren de BDE en duikt men terug in zijn lichaam. 

Aura-Oasis www.aura-oasis.be 

http://auraoasis.123forum.be

Tekens na euthanasie

Het probleem bij beloftes na euthanasie

Een vriendin van D. had een terminale kanker. Al was ze niet oud ging ze sterven. D. deed soms mee in onze spiritistische kring. Ze vertelde erover en ze zei dat ze voor euthanasie gekozen had. De datum stond al vast.

Ze zou proberen een teken geven als er iets was na de dood. Ik zei tegen D. dat ze dan wel een bepaald teken moesten afspreken. Ik vertelde van een waar gebeurde geschiedenis waar ook zo'n afspraak was dat men het glas van de luchter ging proberen breken. Dat was gebeurd na zijn overlijden.
Dus besloot ze ook zoiets, om een glas te breken. Ze sprak het af.

Toen de dag der euthanasie aanbrak, was dat eigenlijk nog vroeg. Misschien kon ze nog maanden leven. Het was werkelijk wel wat "uit het leven stappen".

Toen ik ergens spiritisme deed, sprong ineens iemands glazen koffiepot geheel in stukken, zomaar zonder aanraking en zonder hete koffie. D. was niet bij die sessie. We dachten er niet aan dat dit een poging tot een teken kon zijn.

Een tijdje later sprong bij mij thuis een dikke glazen onderlegger van meer dan 2 cm dik, zomaar in 3 stukken. Deze lag gewoon zo op de tafel toen die vanuit het midden met een knal uit elkaar vloog, zonder aanwijsbare reden. Zoiets krijg je zomaar niet kapot en ik meldde dit aan D. Mogelijk was dat een teken. Maar waarom gebeurde zoiets dan bij mij en niet bij haar?

Op een dag deed M. terug mee spiritisme en kwam M. door. Het bleek dat ze ook een paswoord hadden afgesproken bij spiritisme en dat klopte. De euthanasie gaf haar echter geen bijna doodervaring waardoor ze hier bleef hangen en bij D. zou huizen.
Ze had blijkbaar nog een taak die ze nu niet meer kon doen, nl. afscheid nemen van haar broer waarmee ze niet zo goed overeen mee bleek te komen.
Andere controlevragen op de identiteit klopten met juiste gegevens. Euthanasie gaf haar ondanks haar slechte prognose een gevoel van zelfmoord en mogelijk hierdoor zat ze nog vast. Moet ze nu nog proberen haar broer te overtuigen dan is dat een bijna onmogelijke opdracht.

Later werd ook de afspraak die D. en M. gemaakt hadden, nagekomen. Een mooi blauw glas van een mooi servies brak plots in stukken. Dit blauw had een bijkomende betekenis. Het was het lievelingskleur van M.
Deze twee feiten samen duiden op een redelijke manier dat ze er nog is, maar dat te vroege euthanasie verkeerd was. Ze kon blijkbaar ook niet zomaar bij het licht. Men blijkt verplicht zich aan de beloftes te houden die wijzen op een voortbestaan na de dood. 

Een andere nagekomen afspraak na de dood vind je hier

Aura-Oasis 

www.aura-oasis.be 

http://auraoasis.123forum.be

Tekens na de dood

Afgesproken tekens voor een leven na de dood. 

Soms komt het voor dat twee of meerdere mensen die de mogelijkheid bespreken dat er  meer zou kunnen zijn na dit leven en spreken af om daar te proberen een teken van te geven. 

Het teken moet wel vrij goed bepaald en afgesproken zijn, want anders wordt het heel moeilijk ergens een bewijs van voortbestaan te zien van degene met wie je het akkoord afsloot. Gewoon vragen een teken te geven als er nog leven is na de dood geeft twijfelachtige resultaten.

Heel precies bepaalde afspraken geven een redelijk overtuigend bewijs. Het mogen geen te oppervlakkige zaken zijn en het is het best om twee zaken af te spreken. Als ze beide voldaan worden is het veel zekerder en als er een erg moeilijk te volbrengen is, heb je nog het andere.

Persoonlijk moet je ook weten dat zo'n afspraak ook een verplichting oplevert het afgesproken teken ook voor elkaar te krijgen. Daarbij moet je rekening houden dat overgegane zielen, die aan gene zijde zijn, nog slechts zeer moeilijk een teken kunnen geven. Personen die nog niet zijn overgegaan of aardgebonden zijn kunnen dat gemakkelijker, maar toch is het een hele klus. Het is dus mogelijk dat als je zo'n afspraken maakt, je gedwongen bent nog even te blijven op het aardse dal, tot je de tekens hebt kunnen geven dat je nog voort bestaat na je aardse dood. 

Ik ken GEEN afgesproken tekens die niet volbracht zijn. Blijkbaar is het na overlijden geen optie meer om het al dan niet te doen. 

Ik ben wel zelf getuige geweest van enkele duidelijk gemaakte afspraken vóór de dood. Wie het eerst overlijdt, geeft de andere een teken. Ook daar ben ik getuige van geweest. Als voorbeeld van een duidelijke afspraak die dan minder twijfel nalaat is dat men het licht enkele keren te proberen de doen branden op de slaapkamer voor je deze binnengaat. Als je immers niets bepaald afgesproken hebt, is dat ook niet overtuigend. 

Zelf kan ik enkele op voorhand afgesproken gevallen waarvan ik hier alvast een  voorbeeld ga geven waarin ikzelf ook betrokken was:

13 okt 2004

Ik had ooit de vraag psychometrie te doen voor iemand wiens oom was overleden. Meer wist ik er niet van.

De persoon die dit vroeg was zo ingesteld dat hij niets zei, ook niet een bepaalde richting waar hij naartoe wilde. Ik zei dus enkele juiste dingen maar, het was een zeer erg kritisch persoon die dat allemaal niet wou weten. Hij wou 1 bepaald ding weten. Ik had dit ook vernoemd, namelijk dat zijn oom een boodschap zou geven aan hem na zijn dood. Kritisch als hij was, wou hij de exacte details. Die exacte boodschap kon ik niet geven. We sloten daarmee de helderziende sessie maar af.

Kort erna hadden we toevallig een andere sessie, spiritisme. Dit zonder de de persoon die bij mij was meedeed. Plots kwam daar ongevraagd een persoon tussen die zich Nonkel Louis van Piet noemde (namen zijn veranderd)

Hij beweerde dat hij beloofd had Piet iets te laten weten na zijn dood. Dit bleek een speciale boodschap te zijn die ik nooit helderziend had kunnen vinden.

"Louis, ’t is de nonkel van Piet, andere sfeer. Tegen Piet dag zeggen, uw nonkel"

Omdat Piet geen gemakkelijke persoon is, vroegen we hem of hij dat niet aan hem kon zeggen op een andere manier.

"Dat wil ik maar ik weet niet op welke manier. Zeg hem - ik ben niet trots. Wil je beloven tegen Piet te zeggen dat ik beloofd had, contact met hem te maken, maar hij had ook beloofd het ouijabord te proberen. Michel Van Bauwhede (fictieve naam) en Johan Van Lier (ook gewijzigde naam wegens de publicatie hier)"

Plots wist ik dat dit de boodschap moest zijn, inclusief de twee namen die Piet wou horen als bewijs dat er nog iets was na de dood.  Ik besloot dit dus ‘s morgens door te mailen. Zoiets had ik nooit helderziend kunnen achterhalen omdat het door de namen vrij complex was.

Ik mailde Piet dus, dat ik zo goed als zeker de specifieke boodschap van zijn oom had. Ik kreeg snel antwoord terug van, een van zijn melk zijnde Piet (niet gemakkelijk om hem emotioneel van de kaart te brengen) Hij was verslagen en meldde dat de boodschap correct was en hij daarop contact zou opnemen met enkele vrienden. Hij gaf daar geen details over, maar waarschijnlijk, mensen die ook wisten van de afspraak.

Ik kreeg ook nog snel een andere reactie van een kennis die hem beter ken en die bevestigde dat hij danig onder de indruk was.

Zijn oom had dus de belofte, die hij tijdens zijn leven had gedaan aan Piet, hiermee gedetailleerd nagekomen.

"Ik ben niet trots" slaat op iets waar ze dachten dat hij wel trots op zou zijn. Ik wil dit hier echter niet vernoemen omdat het een oorlogskwestie is die gevoelig ligt.

Een ander voorbeeld is van D. Deze deed af en toe mee aan spiritisme met ons en vertelde dat haar vriendin terminale borstkanker had en euthanasie wilde plegen.

Ik legde uit dat ze een duidelijk teken moest afspreken. Ik plaats deze opmerkelijke geschiedenis in een ander artikel. Dat verhaal is toen ook in Flair verschenen maar met bedroevend weinig details.

Aura-Oasis

www.aura-oasis.be

http://auraoasis.123forum.be

Licht als oerbron

Danken we onze fysieke wereld aan licht?
De relativiteitstheorie zegt dat energie gelijk is aan massa x lichtsnelheid x lichtsnelheid. Die theorie was gebaseerd op het Michelson-Morley experiment dat aantoonde dat de lichtsnelheid altijd dezelfde is, in beweging of tegen de beweging in. Einstein trok de conclusie dat het dan ruimte en tijd was die moest krimpen.

In onze waarneming zien wij een tijdsverschil tussen de bron van het licht en waar deze aankomt. Maar als je in relativiteit rekent, is het licht eigenlijk overal DIRECT. Dus als je rekent alsof je zou meereizen met het licht.

Het is enkel de hoogst waarneembare snelheid die C is (c=297.000 km/sec). Dus als de bron van het licht stopt dan is het als medereiziger van het licht meteen gedaan om ineens overal te zijn. Je bent meteen uit. Alleen de waarnemer ziet dat licht nog tot minimaal 32 miljard lichtjaar ver. Licht kromt idd door de aantrekkingskracht, al is een lichtdeeltje, het foton, massaloos (in onze waarneming als het ergens vertraagt of in botsing komt zijn het deeltjes, anders golven).

Het foton is het enige deeltje dat geen massa heeft dus kan het eigenlijk niet afgebogen worden door de zwaartekracht. Het buigt toch af omdat de ruimtetijd zich kromt. (het oppervlak welk het als medium voor zijn verplaatsing gebruikt). Het foton is ook het enige deeltje dat geen anti-deeltje heeft. Stof om over na te denken dus. Het foton is in principe NIETS.

Ik bedenk ineens dat niet alleen subatomaire deeltjes niet alleen kunnen bestaan zonder connectie met hun partners (proton en elektron) maar het atoom zelf ook niet. Immers is er alleszins al een broodnodige combinatie nodig, warmtestraling. Bij het absolute nulpunt valt materie uit elkaar en verdwijnt eigenlijk. Dus eigenlijk wordt al wat bestaat door licht gevoed, van warmte. Licht is het wiskundig perfecte deeltje dat eigenlijk alomtegenwoordig is. Licht is eigenlijk geen deeltje, het wordt zo waargenomen doordat we de lichtsnelheid vertragen door waarneming (botsing met bijv. onze waarnemingsinstrumenten of ogen). Eigenlijk is het gewoon een trilling. Gezien wij die trilling alleen in het lichtspectrum zien en niet de te lage of te hoge, en gezien de te hoge samenpersingen van de golflengte zijn door het relativiteitseffect (snelheid en golflengte verkleint, de frequentie neemt hierdoor toe in onze waarneming) is alles eigenlijk één en hetzelfde, een trilling.

Er moet idd een eeuwige lichtbron zijn die alles mogelijk maakt. Wie die trilling (golf) veroorzaakt is niet duidelijk. Wel is het duidelijk dat als je materie met zijn anti-deeltje annihileert, het verdwijnt en er twee fotonen vrijkomen (licht). Materie is dus licht. Licht is een trilling die we vertraagd waarnemen maar eigenlijk geen tijd kent.

Hieraan verwant is het feit dat alle materie zijn antimaterie heeft. Alle materie bestaat bij het ontstaan uit een paar dat zich in tegengestelde richting van elkaar verwijderd. Gebeurt er iets met een van de twee, bijv. afbuiging, dan doet het andere dat ook. Verdwijnt het een door bijv. een kernexplosie dan moeten de antideeltjes dat ook doen, ongeacht hoeveel miljarden lichtjaren ze van elkaar verwijderd zijn (Theorema van Bell, bewezen door de proef van Aspect, nogmaals bewezen dat ze zelfs terugkerend in de tijd invloed uitoefenen door de proef van Wheeler)

Trilling zou het kosmisch bewustzijn kunnen zijn. Het creëert zowel tijd, ruimte, massa (materie dus) als energie. Trek het maar allemaal na Het klopt.
Zou er een reden zijn waarom we licht zien aan het eind van de tunnel?

Aura-Oasis www.aura-oasis.be

Uittreden

Even was ik geest.
Bij een ongeval hoorde ik eerst een zeer irritant bijengezoem in mijn hoofd. Dat was erg luid tot het ineens ophield, ik wist toen nog niet waardoor. Het verhaal heb ik al eens diepgaand uitgeschreven en je vind het hier.

Maar ik herhaal het even kort in de grove lijnen:
Na het gezoem, volgde in de persoon die de hulpdiensten ging bellen. Als hij net de telefoon neer legde hoorde ik de 100 al waardoor ik dacht "dat kan toch niet zo snel?" en stelde me te kijken vooraan aan de straat en idd, daar kwamen ze net door de bocht gereden. Bij het uitstappen liepen ze me bijna omver en moest ik opzij springen.
Ik weet dat ik nog gekleed was tijdens de uittreding maar besefte dat alles wel heel snel ging. Zo snel als de gedachte stond ik bijv. aan de straat. Bij velen gaat het zo en men hoeft zelfs niet altijd in bewusteloze toestand te zijn.

Zo heb ik een verhaal dat ooit in het vroegere forum gepost is, waarbij iemand met een hartaanval die naar haar werk reed, plots in de passagierszetel naar zichzelf keek die haar tot aan het werk reed waar ze gevonden werd. Zelf plopte ze daar op dat moment terug in haar lichaam. Iemand had haar gered via haar eigen lichaam want anders zou het te laat geweest zijn.

Ik heb ook een verhaal van iemand die aan het fietsten was en die zichzelf ineens vanuit de hoogte zag.

Ook lees je dat veel bij bijna doodervaringen. Het is vaak een der eerste elementen.

Een tweede categorie uittredingen vinden we best omschreven bij Robert Monroe. Dit zijn spontane uittredingen die hij leerde oefenen. Dat is natuurlijk het ideaal maar niet iedereen kon het leren zoals hij dacht. Hiervoor moest hij met zijn workshops overstappen naar astrale projecties. Verkennen door je voor te stellen dat je ergens bent en er lucide kan waarnemen. Dat is niet hetzelfde. Iedere nacht hebben we trouwens ook zoiets, dromen. Zo zijn vooral visionaire dromen die zelfs in de tijd vooropgelopen hebben. Dit doet nadenken omtrent de aard van onze werkelijkheid. Tijd en ruimte is iets dat vanuit het nu verbonden is. Velen hebben de methode van Monroe proberen oefenen maar weinig slaagden. Degene die slaagden waren nog het meest die, die in ontspannen toestand gewoon vroegen hun uit hun lichaam te trekken. De echte uittreding, de aardse dus, komt vaak alleen voor bij bijna doodervaringen. Eigenlijk ben je op dat moment een spook. Toch zijn er ook mensen die niet geheel vast in hun lichaam zitten. Ze zitten er slechts losjes in en hun bewustzijn is deels fysiek, deels astraal. Hierdoor kunnen ze anderen waarnemen of kunnen ze stemmen horen van aanwezige entiteiten. Deze beseffen dat ze met deze persoon kunnen communiceren en binden er zich vaak aan omdat die een lichaam heeft.

Zo bieden uittredingen de sleutel tot het in elkaar vallen van veel verschillend geachte paranormale fenomenen, zoals bijna doodervaringen, spookervaringen, aardgebonden entiteiten en andere.

Aura-Oasis
www.aura-oasis.be