Tekens na euthanasie

Het probleem bij beloftes na euthanasie

Een vriendin van D. had een terminale kanker. Al was ze niet oud ging ze sterven. D. deed soms mee in onze spiritistische kring. Ze vertelde erover en ze zei dat ze voor euthanasie gekozen had. De datum stond al vast.

Ze zou proberen een teken geven als er iets was na de dood. Ik zei tegen D. dat ze dan wel een bepaald teken moesten afspreken. Ik vertelde van een waar gebeurde geschiedenis waar ook zo'n afspraak was dat men het glas van de luchter ging proberen breken. Dat was gebeurd na zijn overlijden.
Dus besloot ze ook zoiets, om een glas te breken. Ze sprak het af.

Toen de dag der euthanasie aanbrak, was dat eigenlijk nog vroeg. Misschien kon ze nog maanden leven. Het was werkelijk wel wat "uit het leven stappen".

Toen ik ergens spiritisme deed, sprong ineens iemands glazen koffiepot geheel in stukken, zomaar zonder aanraking en zonder hete koffie. D. was niet bij die sessie. We dachten er niet aan dat dit een poging tot een teken kon zijn.

Een tijdje later sprong bij mij thuis een dikke glazen onderlegger van meer dan 2 cm dik, zomaar in 3 stukken. Deze lag gewoon zo op de tafel toen die vanuit het midden met een knal uit elkaar vloog, zonder aanwijsbare reden. Zoiets krijg je zomaar niet kapot en ik meldde dit aan D. Mogelijk was dat een teken. Maar waarom gebeurde zoiets dan bij mij en niet bij haar?

Op een dag deed M. terug mee spiritisme en kwam M. door. Het bleek dat ze ook een paswoord hadden afgesproken bij spiritisme en dat klopte. De euthanasie gaf haar echter geen bijna doodervaring waardoor ze hier bleef hangen en bij D. zou huizen.
Ze had blijkbaar nog een taak die ze nu niet meer kon doen, nl. afscheid nemen van haar broer waarmee ze niet zo goed overeen mee bleek te komen.
Andere controlevragen op de identiteit klopten met juiste gegevens. Euthanasie gaf haar ondanks haar slechte prognose een gevoel van zelfmoord en mogelijk hierdoor zat ze nog vast. Moet ze nu nog proberen haar broer te overtuigen dan is dat een bijna onmogelijke opdracht.

Later werd ook de afspraak die D. en M. gemaakt hadden, nagekomen. Een mooi blauw glas van een mooi servies brak plots in stukken. Dit blauw had een bijkomende betekenis. Het was het lievelingskleur van M.
Deze twee feiten samen duiden op een redelijke manier dat ze er nog is, maar dat te vroege euthanasie verkeerd was. Ze kon blijkbaar ook niet zomaar bij het licht. Men blijkt verplicht zich aan de beloftes te houden die wijzen op een voortbestaan na de dood. 

Een andere nagekomen afspraak na de dood vind je hier

Aura-Oasis 

www.aura-oasis.be 

http://auraoasis.123forum.be

Stemmen van grootvader

Een getuigenis van leven na de dood

Toen ik al zo'n 10 jaar verenigingsleven achter de rug had, waarvan 6 jaar een eigen gestichte vereniging, kreeg ik nog veel getuigenissen toegestuurd. Ik heb er een hele pak verzameld. Hier is een voorbeeld dat goed past bij de nieuwe horizonten van het paranormale met de uitzendingen als psychic kids en paranormale kinderen.

"Ikzelf heb enkele jaren geleden pogingen gedaan om geesten op te roepen. Slechts één keer is het me gelukt toen een vriend van me erbij was. Ik ben er 100% zeker van dat dit geen illusie is, want op een gegeven moment was ik de enige met mijn vinger op het glas. En het bewoog gewoon verder zoals tevoren. Ik denk dat hij een medium is. Kan men die gave ontwikkelen? Zelf zou ik me er graag wat verder in verdiepen. Eén van de redenen zijn de onwaarschijnlijke dingen die in de familie gebeuren betreffende mijn in oktober overleden grootvader.

Mijn grootvader is bijna een jaar geleden overleden. Enkele weken later verjaarde mijn nichtje. Ze werd 5 jaar. Op haar verjaardag, in het bijzijn van het grootste deel van onze familie, gebeurde er iets bizar. Plots zei ze dat iedereen stil moest zijn omdat haar peter voor haar aan het zingen was. Mijn tante werd heel boos en zei dat ze zulke dingen niet mocht zeggen, maar de kleuter werd kwaad en zei dat haar peter in de woonkamer was en voor haar verjaardag een liedje aan het zingen was. Ze zag hem daadwerkelijk staan. Haar moeder was erg kwaad op haar en dwong haar nooit meer over het incident te spreken. Ze zei dat ze niet mocht liegen. Toch bleef mijn nichtje volharden. Daarna heeft ze er geen woord meer over gerept.

Enkele weken gingen voorbij. Mijn moeder was nog steeds erg betreurd over het heengaan van haar vader. Toen ze op een gegeven dag aan het stofzuigen was, gebeurde er weer iets bizars. Haar papegaai begon zoals nooit tevoren te krijsen. Plots werd het koud en hoorde ze haar vader tegen haar zeggen dat ze tegen haar moeder (zijn vrouw) moest zeggen dat ze eens op reis moest gaan. Enkel die woorden. De koude trok weg en de papegaai stopte met krijsen en deed alsof er niets gebeurd was.

Mijn moeder heeft dit met tegenzin tegen haar moeder (die rechtover woont) gaan zeggen, maar het heeft maanden geduurd vooraleer mijn moeder dit tegen me durfde te zeggen (en vooral tegen anderen zoals haar broers of zussen). Ze dacht dat iedereen ging denken dat ze gek werd.

Nu een week geleden heeft ze iets gelijkaardigs meegemaakt. Toen ze in bed lag werd het erg koud. Ze dacht dat ze het venster vergeten te sluiten had en keek of die openstond. Het venster was gesloten en de deur dicht. Uit het niets hoorde ze ineens weer de stem van haar vader. Die zei enkel: "Vergeet je lotto niet binnen te doen" en de kilte trok weer weg.

Het was toen de avond van de 19de. Een dag later in de valavond besefte ze dat ze haar lotto de volgende dag niet meer kon binnen doen voor de trekking. Het was dan immers de Belgische Nationale Feestdag en natuurlijk zijn alle winkels dan gesloten. Ze heeft haar lotto niet meer kunnen binnen doen en wil nu ook niet kijken welke getallen er zijn uitgekomen.

De avond voor ze me dit vertelde zei ze ook nog tegen mijn vriendin en mij dat ze een voorspelling ging doen. Ons eerste kindje dat geboren ging worden zou een jongen zijn, maar dat zou nog enkele jaren duren. Ze zei ook dat ze nog véél dingen wist want dat ze nu haar bron gevonden had. Wat ze er juist mee bedoelde weet ik nog steeds niet, want ze wou er verder niets over kwijt. Ze vertelde enkel nog dat het goede maar ook minder goede dingen waren. Vroeger zou mijn moeder nooit zulke uitspraken over haar lippen durven halen. Toen ik haar vroeg hoe ze dit allemaal wist zei ze dat ze er gewoon zéker van was en dat ze nu bepaalde dingen aanvoelt. Ik begin een beetje bezorgd te raken. Begint ze gek te worden, is ze depressief of heeft ze werkelijk een "bron"? Nochtans wil ik er even bij vermelden is dat ze de laatste maanden veel vriendelijker, medelevender en vooral opgewekter en vrolijker is geworden. Kan je me soms helpen? Weet jij soms wat er gaande is?

Een ander, minder mysterieus incident speelde zich enkele dagen geleden af toen mijn 2 tantes en nonkels met hun kinderen vanop reis kwamen. Toen ze terug naar België vertrokken, toen ze juist opstegen met het vliegtuig, werd het liedje “Unchained melodie” gedraaid. Dit liedje werd afgespeeld tijdens de kerkdienst van mijn peter.

Wat ik vooral griezelig vind, is het feit dat mijn moeder zei dat het telkens koud werd, wanneer ze mijn peters stem hoorde. Vooral na het zien van “The Sixth Sense” pieker ik erover. In de film werd het enkel "koud" als het ging over "kwade" geesten, geesten die wrok of haat koesterden. Mijn moeder zelf heeft nog nooit een gelijkaardige film gezien, behalve “Ghost” dan (waar de "koude" toch niet in voorkwam) Ze heeft ook nog geen literatuur over dergelijke onderwerpen onder de ogen genomen.

Kan je me soms enkele boeken of sites doorgeven die me meer raad zouden kunnen geven en zou je a.u.b je eigen mening over mijn verhaal eens kunnen geven? Ik zou je raad in dank afnemen."

Alvast bedankt, Gl... (ref: 310701)"

Natuurlijk heb ik dan verder contact opgenomen, maar in die periode was er echt nood aan uiting want op tv of in de media werd over deze dingen heel weinig gesproken.
Mogelijk is haar zoontje de incarnatie van haar peter geworden, wie weet?

Denis 
Aura-Oasis
www.aura-oasis.be

Geestwaarnemingen

Getuige van geestelijke activiteiten

De eerste meldingen van geesten kreeg ik via getuigenissen. Ik kon het bij vrienden die ook maar een beetje geïnteresseerd waren in paranormale fenomenen goed vinden. Zo meldde men me de eerste ervaringen omdat ze me konden vertrouwen.

Een van de eerste was van een vrouw die toen ze net gescheiden was, inwoonde bij haar zieke grootmoeder. Die was zo ernstig ziek dat ze in het hospitaal lag.
Ze vertelde me dat ze op een nacht haar grootmoeder zag thuiskomen en zag haar op haar slaapkamer komen. Ze begreep er natuurlijk niets van en vroeg "zijt gij nu thuis?"
"Ja, ik ben genezen" antwoordde de grootmoeder. De kleindochter begreep er natuurlijk niets van, omdat je toch midden in de nacht niet thuiskomt uit het ziekenhuis.
"Ga je niet mee?" vroeg haar grootmoeder haar?
Zo ontwikkelde zich een gesprek op de bedrand omdat ze wel wou weten waar ze wel zou naartoe gaan en hoe ze thuis was gekomen. De antwoorden op de vragen zoals waar ze naartoe zou gaan, werden ontwijkend beantwoord "het is er zoveel beter". Naar haar zeggen zou ze er bijna 30 minuten mee gepraat hebben, idd alsof ze terug thuis was en genezen was.
Het bleek dat ze die nacht net om dat uur in het ziekenhuis overleden was. Ze had ze levendig waargenomen als verschijning, maar voor haar was ze echt thuisgekomen.
Lang was ik mondeling aangewezen op dergelijke live getuigenissen van bepaalde kennissen.

Later vernam ik veel meer getuigenissen die me gemeld werden. Met de opkomst met de computer en met verbindingen door nieuwsgroepen. Toen bestond internet nog niet en alles ging via de telefoonlijn. Ik had ook vroeg een computer, in de jaren tachtig nog. Software was peperduur en er werd veel uitgewisseld. Zo ook via zogenaamde bulletinboard (BBS). Dat waren mensen die hun pc met heel grote harddisk dagenlang op de telefoonlijn aangesloten hielden en zo toelating gaven aan hun leden om up en down te loaden. Naargelang er meer leden waren werden er ook berichten uitgewisseld.
Op de duur werden de bulletinboards ook eenmaal per dag met een andere BBS aan elkaar aangesloten en kon je eigenlijk na verloop van tijd de hele wereld bereiken in nieuwsgroepen. Ik was enorm actief in die groepen en geraakte snel goed bekend.

Intussen had het spiritisme ons te pakken en na veel geknoei kwamen de eerste correcte resultaten door en met af en toe verpletterende onvergetelijke momenten. Zo deed ik dat jaren met mijn overbuurman wiens zoon daarover een voordracht gaf. Hij had die samen met mij in elkaar gezet. De moeder deed ook wel eens mee maar was sceptisch. Ze geloofde meer in de theorie van het onderbewustzijn.

Op een zondagmorgen verongelukte die zoon. Twee dagen na elkaar viel op de slaapkamer een boek uit de kast voor mijn voeten. Ik plaatste die gewoon terug tot ik zag dat die "na de begrafenis" noemde. Na enkele maanden kwam die spontaan door. Hij gaf details van de drie dingen waar zijn moeder, zijn broer en zijn vader door zijn dood persoonlijk het meest mee worstelden.
Voorzichtig liet ik me iets ontglippen tegen zijn moeder en die zei dat het juist was. Daarop zei ik maar wat er gebeurd was waardoor ze wat onder de indruk was. Ze besloot toch eens mee te doen en daar kwamen toen overtuigende zaken aan het licht die we niet konden weten. Vanaf dat moment was ze uit haar depressie verlost. Ik heb het doodsprentje voor een herdenkingsmis hier nog liggen waar ze nu op plaatste "nu weten we dat we elkaar ooit terugzien".

Ik werd ook soms gecontacteerd door mensen die met vreemde verschijnselen kampten. Ik had eigenlijk nog nooit dergelijke geestfenomenen waargenomen, al was het vallen van die boeken er wel een. Maar toch, hij kon misschien te los op de plank gelegen hebben. Als had ik die de eerste keer toch terug tussen de boeken geplaatst.

Dit keer ging in aan huis bij iemand die thuis allerlei rare fenomenen had. Deze vertelde allerlei dingen zoals lichten, tv en dergelijke die automatisch aangingen. Op een bepaald moment was een sleutel met "flos" 1 meter van de kast gevallen waar die op zat. Ik had echter niet gezien hoe die erop zat en of hij er wel op zat.
Terwijl we alles optekenden, zat ik ook naar de vele kleine fotokadertjes te kijken die op haar schouw stonden. Als amateurfotograaf keek ik eigenlijk naar alle foto's die mensen namen. Ik denk dat er wel een tiental familiefoto's op de schouw stonden, netjes schuin gerangeerd. Daarvoor stond een erg lompe kachel en nog ervoor een rek opdat de kinderen er niet zouden aankunnen.
Toen ze even naar het wc ging, kwam ze terug en schrok dat alle kadertjes ineens omgedraaid stonden. En inderdaad, enkele seconden ervoor had ik er ook nog verder zitten naar kijken. De uitlijning van de omgekeerde foto's, en de hoek waarmee ze gedraaid stonden was geometrisch van ongelooflijke preciezie. Net zoals professionals palen voor een afsluiting zo prachtig in lijn kunnen stellen.
Maar bovendien kon je er niet aan met uitgestrekte arm, zeker niet aan de middelste. En ik? Ik was niet van mijn stoel geweest. Dit was oa. één fenomeen dat geen toeval kon zijn. Ook kon er geen verklaring voor gevonden worden. Dit moest gebeurd zijn op erg korte tijd, max. 1 minuut.

Later zou ik meer dingen beleven en sommige zouden mijn overtuiging onwankelbaar maken. En dan mag er echt geen verklaring mogelijk zijn, noch twijfelachtige getuige, nog mogelijk vergissing of iets in de aard.

Ik zou nog veel leren: er zijn immers ook geesten rond mensen die ermee meegaan of die deze gebruiken.

Aura-Oasis