De keuze voor terugkeer uit een BDE

Een opmerking bij bijna doodervaringen

Merkwaardig vind ik wel dat je tijdens een BDE zomaar de keuze zou kunnen maken om wel of niet uit het leven te stappen. Ik dacht eerder dat je pas gaat als je tijd echt gekomen is. Is dat niet het geval, dan word je verplicht om terug te keren. Niets eigen keuze dus. Zo zie ik het althans.

Hoe het zit
Ik heb dat ook al vele malen bekeken doorheen veel BDE's want idd. de ene kan kiezen, de andere niet.
Je kan overgaan (want dat wil iedereen als die dat beleeft) als je taak hier volbracht is. Als die niet volbracht is/zijn, dan moet je vaak terug omdat je levensomstandigheden nu eenmaal zo zijn gekozen dat je anders dit leven gewoon opnieuw zou moeten overdoen.

Als die wel al volbracht is maar je vindt dat je toch nog iets aards wil afmaken voor anderen, bijv. een steunende ouder zijn voor je kinderen, of misschien wil je wachten om "dood" te gaan tot de familie bijeen is dan kan je hier nog wat blijven. Dit is vaak een moeilijke opofferende beslissing. Hierdoor hebben velen het na hun terugkeer uit een BDE zeer moeilijk.

Stel dat je in dit leven de taak hebt om de onvolmaaktheden van je persoonlijkheid die je ontdekte in vorige levens te leren herkennen en moet zoeken hoe je deze facetten kan oplossen.

Misschien heb je bij een vorig leven ingezien dat je jezelf altijd wil opdringen boven een andere door invloed uit te oefenen op personen die macht hebben. Niet alleen bijv. in een carrièrekwestie of eer maar dat je overal je kop wil bovensteken en alles onder je controle wil hebben waardoor je anderen benadeelt en kwetst omdat jij altijd met een hogere eer wil gaan strijken.
In dit leven zal je dan misschien moeten inzien hoe je zo iedereen verliest en geen echte vrienden en eer hebt, ook al heb je de eigenlijke status die je op een voetstuk zou moeten plaatsen. Hierdoor ga je na dit leven een plan uitwerken samen met lichtwezens voor een nieuwe incarnatie.

Als 3/4 van je taak aan de voorwaarden voldoet en je er bijna bent (of niet) zou het je bij terugkeer thuis (het hiernamaals is onze thuis) ook geweldig spijtig want dit leven met zijn beproevingen en lasten waren dan een verspilde kans om deze onvolmaaktheid te corrigeren en te kunnen loskomen van de reïncarnatiecyclus.

Wat me ook vaak opvalt doorheen veel BDE's is dat de keuze niet altijd vrijwillig is als die mogelijk is. Stel dat je kan kiezen om over te gaan of terug te gaan. Vaak lijkt men je zodanig te beïnvloeden dat je keuze slechts schijn lijkt.

aura-oasis 
Andere artikels  
Contact 

Reacties graag via Forum

Feiten van de bijna doodervaring (2/2)

Waarom de bijna doodervaring zou bijzonder is (2)

Klinisch dood houdt in dat er een zogenaamde “flatline” hersengolf is, geen enkele meetbare activiteit van de hersenen. Deze flatline treedt ook altijd op nadat het hart enkele seconden tot maximaal 8 sec stil ligt.

Alleen in die toestand komt deze karakteristieke BDE voor. Niet tijdens droom, niet tijdens hallucinatie, niet tijdens psychedelische drugtrip. Tijdens dergelijke ervaringen is er ook geen flatline hersengolf.

Wetenschappelijk staat het vast dat er geen bewustzijn is tijdens een flatline. Critici die zouden zeggen dat er wel nog bewustzijn zou kunnen zijn in die toestand, zeggen immers automatisch dat het bewustzijn of de geest iets anders is dan onze hersenen. Daarom is daar geen discussie over mogelijk. Er wordt trouwens nooit een flatline gezien tijdens coma, bewusteloosheid, slaap, drugervaring… alleen bij klinische dood.

Men zou immers beweren dat er bewustzijn mogelijk is zonder functioneren van onze hersenen. Dit is een onoverkomelijke paradox.

Daarom zoeken veel sceptici hun heil bij de korte tijd tussen bewustzijn en flatline. Tijdens deze zeer korte periode zou een ervaring kunnen voorkomen. Men moet dan wel ook zeer veel ervaren op deze zeer korte tijd om het langs die ontsnappingsweg weg te kunnen houden van metafysische, spirituele of paranormale verklaringen.

In geval de bijna doodervaring zich tijdens de overgang van hersenactiviteit naar flatline zou voordoen, zou alles verklaard kunnen worden zonder de paradox die optreedt voor iedere bewering dat het zich zou kunnen voordoen tijdens een flatline. Althans, zo lijkt het.

Maar ook de alternatieve verklaring dat de BDE zou kunnen geproduceerd worden tussen bewustzijn en flatline, stort onherroepelijk neer bij sommige getuigenissen van wat men zag tijdens men een flatline had.

Velen rapporteren immers een uittreding die correcte waarnemingen beschrijft van dingen die men onmogelijk kon weten als men niet bewust was zijn tijdens de flatline. Vele beschrijven immers hoe ze bepaalde zaken van buiten hun lichaam zagen terwijl deze gebeurden TIJDENS FLATLINE omdat wat ze waarnamen zich immers afspeelde tijdens een flatline en niet tussen leven en klinische dood.

De BDE is dus zo bijzonder omdat zowel de verklaring dat deze tijdens een flatline zouden voorkomen, als tijdens de periode tussen bewustzijn en flatline, schaakmat stellen.

Zoals we hier uitlegden stelt de eerste verklaring simpelweg dat bewustzijn en hersenen afzonderlijke dingen zouden zijn,  welke voor de wetenschap een absolute paradox zijn

en

de tweede verklaring dat er bewustzijn kan voorkomen na de toestand tussen leven en klinische dood, wat net als de eerste zou impliceren dat geest buiten de hersenen een feit is.

Geen enkele wetenschappelijke verklaring geeft een sluitende verklaring die niet met zichzelf in strijd is. De BDE komt voor zonder hersenactiviteit.

Er zijn nog andere bijzondere implicaties van een BDE. Dit is er slechts één.

aura-oasis 

Contact 

Reacties graag via Forum

Feiten van de bijna doodervaring (1/2)

Waarom de bijna doodervaring zo bijzonder is (1)

Van alle paranormale ervaringen die we kunnen hebben is de BDE het meest indrukwekkend. Het is niet alleen overtuigend voor wie het meemaakt, het plaatst ook zeer ernstige vragen bij onze wetenschappelijke opvattingen over onze hersenen.

Onze hersenen zouden immers, naast het commandocentrum voor onze spieren en lichaamscoördinatie, ook de zetel zijn van ons bewustzijn.

Dat iemand die bewusteloos is, niet kan nadenken staat zonder meer vast. Ook voor coma wordt dit algemeen aangenomen, al zijn er wel mensen die alles horen en voelen. Bewusteloos of coma, we mogen niet vergeten dat onze hersenen nog activiteit vertonen. Dromen zijn mogelijk. Als we ons een droom herinneren zit daar geen vaste lijn in met andere dromen of dromen van andere dromers. Niemand droomt iets gelijkaardigs en het volgt geen bepaald patroon.

We kunnen iedere droom echter perfect detecteren via een medisch toestel dat de hersenactiviteit optekent en dat men zelfs heel veel gebruikt bij slaaponderzoek. Ook kan je zien dat in de periodes tussen de dromen de hersenactiviteit niet vlak is. Er is geen flatline. Dit geldt uiteraard ook voor hallucinaties die vaak totaal bizar zijn en vaak botsen met wat mogelijk is in onze wereld zoals we die kennen. Ze missen iedere vergelijking met iets dat in het gewone leven als realistisch geldt. Net als bij dromen is ook geen enkele hallucinatie vergelijkbaar met die van een ander. Nadat iemand zijn hallucinatie voorbij is, weet hij vaak met zekerheid dat wat hij waarnam iedere logica mist en dat het simpelweg niet klopt.

In een droom weten we bij het wakker worden ook dat het slechts een droom was.

Bij mensen die klinisch dood zijn geweest herinneren er zich velen een grensoverschrijdende ervaring zoals we die kennen als de bijna doodervaring. Behalve het feit dat de ervaringen zo algemeen gelijklopend zijn komen zij niet voor tijdens hersenactiviteit zoals die gemeten kan worden.

Klinisch dood houdt in dat er een zogenaamde “flatline” hersengolf is, geen enkele meetbare activiteit van de hersenen. Deze flatline treedt ook altijd op nadat het hart enkele seconden tot maximaal 8 sec stil ligt.

Alleen in die toestand komt deze karakteristieke BDE voor. Niet tijdens droom, niet tijdens hallucinatie, niet tijdens psychedelische drugtrip. Tijdens dergelijke ervaringen is er ook geen flatline hersengolf.

Wordt vervolgd.

aura-oasis

Contact

Reacties graag via Forum

Het Licht

Uit verschillende bijna doodervaringen probeerde ik ervaringen te vinden die me een beeld gaven van "het Licht". 

Wie of wat is dat licht? Hoe moeten we ons dat voorstellen? Welke betekenis heeft het? Soms is het ook een persoon, een religieus figuur, de kosmos, een aanwezigheid aan je zijde... Maar vaak begint het als licht.

Men zit in een stille donkere duisternis en ziet in de verte een klein fonkelend lichtje, zoals een stad die je 's nachts ziet in de verte. Dan komt het dichterbij of ga je er naartoe. 

Een liefdegevoel komt over je heen. Wat je ook gedaan hebt in je leven, het licht straalt overvloedige liefde uit voor je. Het wil dat je je liefde ook voor HEM geeft. Als je dat doet straalt het levendiger terug en zo kan jij het gemakkelijker liefhebben. De liefde verwarmt je zoals de zon op een lentedag. 

Het licht lijkt levend, bewust, wijs, onbeschrijflijk. Het voelt niet als een God aan maar als een vriend, een gelijke. Hij heeft een persoonlijkheid, maar het is geen menselijk wezen zoals wij.

De communicatie gaat telepathisch. Hij weet wat je gaat vragen voor je de vraag stelt en zo snel komt het antwoord dus. Soms nog voor je de vraag stelt.

Het Licht weet welke je taak is. Het kan je kennis laten begrijpen op een manier die met woorden niet uit te leggen is. Het kan zich zelfs Hem laten voelen zodat je voelt wat hem beweegt en hoe hij leeft. Maar kosmische kennis kan je wel beleven en begrijpen, je mag ze niet meenemen. Deze wordt zorgvuldig weer gewist. 

Het Licht kan je zaken uit de toekomst laten zien. Dit is om je te tonen waarom je nog terug moet. Anders kan je geen bijna doodervaring vertellen want wie over mag keert niet terug.

De toekomst zal je je terug herinneren als die gebeurd is. Meer dan nodig zal je niet hebben onthouden. 

Bij zelfmoord wordt duidelijk gezegd dat dit niet mag. Je voelt het eigenlijk. Wat zijn schepping is mag je niet kapotmaken. Je deed het goed, hij geeft je steun en is altijd bij je als je weet hoe je erin moet geloven en dit moet gebruiken.

Ook wordt er zowel aan zelfmoordenaars als aan niet zelfmoordenaars vaak getoond hoe het met hen vergaat samen met anderen die aan de aarde vasthouden.

Maar alhoewel het Licht dus als een vriend gelijkt is het oneindig veel meer. Je kan deze zelfs begrijpen als hij zich even met je verbindt en telepathisch toelaat hem te zijn. Je kan deze kennis echter niet onthouden en niet onder woorden brengen.

De zoektocht naar wat het Licht is, blijft moeilijk uit te leggen maar leverde me toch een begrip op. Dat krijg je maar als je heel aandachtig vele 100den bijna doodervaringen met voldoende diepe ervaring en goede beschrijving probeert te bevatten. Dan pas doemt een beeld en vorm op. Waarschijnlijk naargelang je Hem zelf vindt. Wat ik schrijf is dus niet zomaar verondersteld maar gebaseerd op meerdere gefragmenteerde beschrijvingen.

Het laat zich ook niet omschrijven als het abstracte begrip "God". Te zien wat je eronder begrijpt.

Bijna doodervaringen kunnen dus blijkbaar ook gewist worden net zoals je dingen die je aan gene zijde getoond worden of die je ervaart ook kan verliezen.

Je kan een vorig leven zien maar je mag die herinnering ook niet terug meenemen.

Dus ook de gehele bijna doodervaring kan gewist worden. Hier heb ik jaren naar gezocht na een eigen ervaring waarbij ik waarschijnlijk dood was.Ik droeg nog flarden mee die ik niet kon plaatsen. Ik had emotionele problemen om me uit te drukken en was ontzettend bang mensen te kwetsen. Ik vond het ook een onbegonnen werk iets te proberen uitleggen omdat er zoveel factoren meespelen dat je dit gewoon niet kan weergeven zoals het is.
De wetenschap dat een BDE kan gewist worden, zou kunnen verklaren waarom de ene een BDE heeft en de andere niet.

Aura-Oasis www.aura-oasis.be  

http://auraoasis.123forum.be

Licht als oerbron

Danken we onze fysieke wereld aan licht?
De relativiteitstheorie zegt dat energie gelijk is aan massa x lichtsnelheid x lichtsnelheid. Die theorie was gebaseerd op het Michelson-Morley experiment dat aantoonde dat de lichtsnelheid altijd dezelfde is, in beweging of tegen de beweging in. Einstein trok de conclusie dat het dan ruimte en tijd was die moest krimpen.

In onze waarneming zien wij een tijdsverschil tussen de bron van het licht en waar deze aankomt. Maar als je in relativiteit rekent, is het licht eigenlijk overal DIRECT. Dus als je rekent alsof je zou meereizen met het licht.

Het is enkel de hoogst waarneembare snelheid die C is (c=297.000 km/sec). Dus als de bron van het licht stopt dan is het als medereiziger van het licht meteen gedaan om ineens overal te zijn. Je bent meteen uit. Alleen de waarnemer ziet dat licht nog tot minimaal 32 miljard lichtjaar ver. Licht kromt idd door de aantrekkingskracht, al is een lichtdeeltje, het foton, massaloos (in onze waarneming als het ergens vertraagt of in botsing komt zijn het deeltjes, anders golven).

Het foton is het enige deeltje dat geen massa heeft dus kan het eigenlijk niet afgebogen worden door de zwaartekracht. Het buigt toch af omdat de ruimtetijd zich kromt. (het oppervlak welk het als medium voor zijn verplaatsing gebruikt). Het foton is ook het enige deeltje dat geen anti-deeltje heeft. Stof om over na te denken dus. Het foton is in principe NIETS.

Ik bedenk ineens dat niet alleen subatomaire deeltjes niet alleen kunnen bestaan zonder connectie met hun partners (proton en elektron) maar het atoom zelf ook niet. Immers is er alleszins al een broodnodige combinatie nodig, warmtestraling. Bij het absolute nulpunt valt materie uit elkaar en verdwijnt eigenlijk. Dus eigenlijk wordt al wat bestaat door licht gevoed, van warmte. Licht is het wiskundig perfecte deeltje dat eigenlijk alomtegenwoordig is. Licht is eigenlijk geen deeltje, het wordt zo waargenomen doordat we de lichtsnelheid vertragen door waarneming (botsing met bijv. onze waarnemingsinstrumenten of ogen). Eigenlijk is het gewoon een trilling. Gezien wij die trilling alleen in het lichtspectrum zien en niet de te lage of te hoge, en gezien de te hoge samenpersingen van de golflengte zijn door het relativiteitseffect (snelheid en golflengte verkleint, de frequentie neemt hierdoor toe in onze waarneming) is alles eigenlijk één en hetzelfde, een trilling.

Er moet idd een eeuwige lichtbron zijn die alles mogelijk maakt. Wie die trilling (golf) veroorzaakt is niet duidelijk. Wel is het duidelijk dat als je materie met zijn anti-deeltje annihileert, het verdwijnt en er twee fotonen vrijkomen (licht). Materie is dus licht. Licht is een trilling die we vertraagd waarnemen maar eigenlijk geen tijd kent.

Hieraan verwant is het feit dat alle materie zijn antimaterie heeft. Alle materie bestaat bij het ontstaan uit een paar dat zich in tegengestelde richting van elkaar verwijderd. Gebeurt er iets met een van de twee, bijv. afbuiging, dan doet het andere dat ook. Verdwijnt het een door bijv. een kernexplosie dan moeten de antideeltjes dat ook doen, ongeacht hoeveel miljarden lichtjaren ze van elkaar verwijderd zijn (Theorema van Bell, bewezen door de proef van Aspect, nogmaals bewezen dat ze zelfs terugkerend in de tijd invloed uitoefenen door de proef van Wheeler)

Trilling zou het kosmisch bewustzijn kunnen zijn. Het creëert zowel tijd, ruimte, massa (materie dus) als energie. Trek het maar allemaal na Het klopt.
Zou er een reden zijn waarom we licht zien aan het eind van de tunnel?

Aura-Oasis www.aura-oasis.be