Bijna doodervaring niet wetenschappelijk verklaard

Het originele wetenschappelijk rapport

 
Het verscheen in veel kranten. "Wetenschappelijke verklaring gevonden voor de bijna doodervaring"
Gezien de eigenschappen van de bijna doodervaring opperde ik enkele bezwaren, tot ik daarna ontdekte dat er geknoeid is met de vertaling van het originele artikel en men het helemaal niet over de bijna doodervaring heeft!

Blijkbaar berust de verklaring op een interpretatiefout bij het vertalen van het originele artikel.
Dit vermeldt immers "een verhoogde hersenactiviteit bij hartstilstand tot ong. 30 sec vlak voor de dood"
Immers, het is hier duidelijk zo bedoeld in het originele artikel en het is verdraaid geraakt. Er staat nergens dat de spirituele betekenis van "bijna doodervaring" ermee verklaard wordt. Dit is heel wat anders dan de toestand vlakbij de dood (Amerikaans uitgedrukt "toestand van bijna dood"). Men spreekt ook niet van de bijna doodervaring. Dit is er duidelijk bijgevoegd door vertalers of de bekendmakers van het bericht voor de journalistiek. Ik citeer uit Proceedings from the National Academy of Science of the United states of America.

Citaat:

The brain is assumed to be hypoactive during cardiac arrest. However, the neurophysiological state of the brain immediately following cardiac arrest has not been systematically investigated. In this study, we performed continuous electroencephalography in rats undergoing experimental cardiac arrest and analyzed changes in power density, coherence, directed connectivity, and cross-frequency coupling. We identified a transient surge of synchronous gamma oscillations that occurred within the first 30 s after cardiac arrest and preceded isoelectric electroencephalogram. Gamma oscillations during cardiac arrest were global and highly coherent; moreover, this frequency band exhibited a striking increase in anterior–posterior-directed connectivity and tight phase-coupling to both theta and alpha waves. High-frequency neurophysiological activity in the near-death state exceeded levels found during the conscious waking state. These data demonstrate that the mammalian brain can, albeit paradoxically, generate neural correlates of heightened conscious processing at near-death.

Ziezo, dit lijkt me opgelost. Fout bij het vertalen. Het moet zijn "bij de toestand nabij de dood" en kan door om het even wat veroorzaakt zijn. Zou het een opzettelijke fout kunnen zijn? 

Ik bespreek het artikeltje even zoals ik dit ook naar de krant stuurde:

Bijna doodervaring van 1 rat

Onderzoekers constateerden vlak voor de dood een verhoogde hersenactiviteit bij 9 ratten. Gemiddeld heeft 15% van wie teruggehaald wordt uit de dood een bijna doodervaring. Het gaat hier dus om ong. 1 rat.

Ik vraag me af waaruit men besluit dat de korte verhoogde hersenactiviteit een bijna doodervaring zou zijn? Zo ja, waarom hebben die andere 8 ratten dan ook een verhoogde hersenactiviteit?

Hoe verklaar je dan de bijna doodervaringen bij mensen waarbij er geen tijd was om een verhoogde hersenactiviteit te produceren? Zo zijn er bijv. ook mensen die in een slag “dood” waren door een blikseminslag en die toch overleefden.

Hoe verklaart het dat iedereen dezelfde ervaring beleeft, inclusief ontmoeten van overleden verwanten? De hoeveelste “wetenschappelijke verklaring” voor de bijna doodervaring is dat intussen. De andere zijn stuk voor stuk weerlegt omdat ze niet kunnen en nu gelijkt deze verklaring bovendien nog als 2 druppels water als een der eerste verklaringen ooit, nl. dat de ervaring zou kunnen veroorzaakt zijn door zuurstofgebrek in de hersenen bij het sterven. Dit kon niet omdat er veel mensen waren met een BDE die nooit zuurstoftekort hadden gehad.

En hoe verklaart men dan de uittreding, waarbij men tijdens volledige flatline (totaal geen hersenactiviteit dus!) intussen handelingen ziet die men in zijn toestand absoluut niet kon weten, zoals details over de handelingen van de medici.

Er zijn 10.000den mensen over de hele wereld bestudeerd en uiteraard stuit dat op sceptici. Een experiment met 9 ratten, is dat niet gewoon te belachelijk om die ervaring te verklaren? Die mensen hebben het gemiddeld zo’n 7 jaar lastig om hun ervaring een plaats te geven in hun leven. 70-80% raakt gescheiden, bijna allemaal veranderen ze hun belangen in hun leven en zijn niet meer bang voor de dood...

aura-oasis
Contact 

Feiten van de bijna doodervaring (2/2)

Waarom de bijna doodervaring zou bijzonder is (2)

Klinisch dood houdt in dat er een zogenaamde “flatline” hersengolf is, geen enkele meetbare activiteit van de hersenen. Deze flatline treedt ook altijd op nadat het hart enkele seconden tot maximaal 8 sec stil ligt.

Alleen in die toestand komt deze karakteristieke BDE voor. Niet tijdens droom, niet tijdens hallucinatie, niet tijdens psychedelische drugtrip. Tijdens dergelijke ervaringen is er ook geen flatline hersengolf.

Wetenschappelijk staat het vast dat er geen bewustzijn is tijdens een flatline. Critici die zouden zeggen dat er wel nog bewustzijn zou kunnen zijn in die toestand, zeggen immers automatisch dat het bewustzijn of de geest iets anders is dan onze hersenen. Daarom is daar geen discussie over mogelijk. Er wordt trouwens nooit een flatline gezien tijdens coma, bewusteloosheid, slaap, drugervaring… alleen bij klinische dood.

Men zou immers beweren dat er bewustzijn mogelijk is zonder functioneren van onze hersenen. Dit is een onoverkomelijke paradox.

Daarom zoeken veel sceptici hun heil bij de korte tijd tussen bewustzijn en flatline. Tijdens deze zeer korte periode zou een ervaring kunnen voorkomen. Men moet dan wel ook zeer veel ervaren op deze zeer korte tijd om het langs die ontsnappingsweg weg te kunnen houden van metafysische, spirituele of paranormale verklaringen.

In geval de bijna doodervaring zich tijdens de overgang van hersenactiviteit naar flatline zou voordoen, zou alles verklaard kunnen worden zonder de paradox die optreedt voor iedere bewering dat het zich zou kunnen voordoen tijdens een flatline. Althans, zo lijkt het.

Maar ook de alternatieve verklaring dat de BDE zou kunnen geproduceerd worden tussen bewustzijn en flatline, stort onherroepelijk neer bij sommige getuigenissen van wat men zag tijdens men een flatline had.

Velen rapporteren immers een uittreding die correcte waarnemingen beschrijft van dingen die men onmogelijk kon weten als men niet bewust was zijn tijdens de flatline. Vele beschrijven immers hoe ze bepaalde zaken van buiten hun lichaam zagen terwijl deze gebeurden TIJDENS FLATLINE omdat wat ze waarnamen zich immers afspeelde tijdens een flatline en niet tussen leven en klinische dood.

De BDE is dus zo bijzonder omdat zowel de verklaring dat deze tijdens een flatline zouden voorkomen, als tijdens de periode tussen bewustzijn en flatline, schaakmat stellen.

Zoals we hier uitlegden stelt de eerste verklaring simpelweg dat bewustzijn en hersenen afzonderlijke dingen zouden zijn,  welke voor de wetenschap een absolute paradox zijn

en

de tweede verklaring dat er bewustzijn kan voorkomen na de toestand tussen leven en klinische dood, wat net als de eerste zou impliceren dat geest buiten de hersenen een feit is.

Geen enkele wetenschappelijke verklaring geeft een sluitende verklaring die niet met zichzelf in strijd is. De BDE komt voor zonder hersenactiviteit.

Er zijn nog andere bijzondere implicaties van een BDE. Dit is er slechts één.

aura-oasis 

Contact 

Reacties graag via Forum

Feiten van de bijna doodervaring (1/2)

Waarom de bijna doodervaring zo bijzonder is (1)

Van alle paranormale ervaringen die we kunnen hebben is de BDE het meest indrukwekkend. Het is niet alleen overtuigend voor wie het meemaakt, het plaatst ook zeer ernstige vragen bij onze wetenschappelijke opvattingen over onze hersenen.

Onze hersenen zouden immers, naast het commandocentrum voor onze spieren en lichaamscoördinatie, ook de zetel zijn van ons bewustzijn.

Dat iemand die bewusteloos is, niet kan nadenken staat zonder meer vast. Ook voor coma wordt dit algemeen aangenomen, al zijn er wel mensen die alles horen en voelen. Bewusteloos of coma, we mogen niet vergeten dat onze hersenen nog activiteit vertonen. Dromen zijn mogelijk. Als we ons een droom herinneren zit daar geen vaste lijn in met andere dromen of dromen van andere dromers. Niemand droomt iets gelijkaardigs en het volgt geen bepaald patroon.

We kunnen iedere droom echter perfect detecteren via een medisch toestel dat de hersenactiviteit optekent en dat men zelfs heel veel gebruikt bij slaaponderzoek. Ook kan je zien dat in de periodes tussen de dromen de hersenactiviteit niet vlak is. Er is geen flatline. Dit geldt uiteraard ook voor hallucinaties die vaak totaal bizar zijn en vaak botsen met wat mogelijk is in onze wereld zoals we die kennen. Ze missen iedere vergelijking met iets dat in het gewone leven als realistisch geldt. Net als bij dromen is ook geen enkele hallucinatie vergelijkbaar met die van een ander. Nadat iemand zijn hallucinatie voorbij is, weet hij vaak met zekerheid dat wat hij waarnam iedere logica mist en dat het simpelweg niet klopt.

In een droom weten we bij het wakker worden ook dat het slechts een droom was.

Bij mensen die klinisch dood zijn geweest herinneren er zich velen een grensoverschrijdende ervaring zoals we die kennen als de bijna doodervaring. Behalve het feit dat de ervaringen zo algemeen gelijklopend zijn komen zij niet voor tijdens hersenactiviteit zoals die gemeten kan worden.

Klinisch dood houdt in dat er een zogenaamde “flatline” hersengolf is, geen enkele meetbare activiteit van de hersenen. Deze flatline treedt ook altijd op nadat het hart enkele seconden tot maximaal 8 sec stil ligt.

Alleen in die toestand komt deze karakteristieke BDE voor. Niet tijdens droom, niet tijdens hallucinatie, niet tijdens psychedelische drugtrip. Tijdens dergelijke ervaringen is er ook geen flatline hersengolf.

Wordt vervolgd.

aura-oasis

Contact

Reacties graag via Forum

Het Licht

Uit verschillende bijna doodervaringen probeerde ik ervaringen te vinden die me een beeld gaven van "het Licht". 

Wie of wat is dat licht? Hoe moeten we ons dat voorstellen? Welke betekenis heeft het? Soms is het ook een persoon, een religieus figuur, de kosmos, een aanwezigheid aan je zijde... Maar vaak begint het als licht.

Men zit in een stille donkere duisternis en ziet in de verte een klein fonkelend lichtje, zoals een stad die je 's nachts ziet in de verte. Dan komt het dichterbij of ga je er naartoe. 

Een liefdegevoel komt over je heen. Wat je ook gedaan hebt in je leven, het licht straalt overvloedige liefde uit voor je. Het wil dat je je liefde ook voor HEM geeft. Als je dat doet straalt het levendiger terug en zo kan jij het gemakkelijker liefhebben. De liefde verwarmt je zoals de zon op een lentedag. 

Het licht lijkt levend, bewust, wijs, onbeschrijflijk. Het voelt niet als een God aan maar als een vriend, een gelijke. Hij heeft een persoonlijkheid, maar het is geen menselijk wezen zoals wij.

De communicatie gaat telepathisch. Hij weet wat je gaat vragen voor je de vraag stelt en zo snel komt het antwoord dus. Soms nog voor je de vraag stelt.

Het Licht weet welke je taak is. Het kan je kennis laten begrijpen op een manier die met woorden niet uit te leggen is. Het kan zich zelfs Hem laten voelen zodat je voelt wat hem beweegt en hoe hij leeft. Maar kosmische kennis kan je wel beleven en begrijpen, je mag ze niet meenemen. Deze wordt zorgvuldig weer gewist. 

Het Licht kan je zaken uit de toekomst laten zien. Dit is om je te tonen waarom je nog terug moet. Anders kan je geen bijna doodervaring vertellen want wie over mag keert niet terug.

De toekomst zal je je terug herinneren als die gebeurd is. Meer dan nodig zal je niet hebben onthouden. 

Bij zelfmoord wordt duidelijk gezegd dat dit niet mag. Je voelt het eigenlijk. Wat zijn schepping is mag je niet kapotmaken. Je deed het goed, hij geeft je steun en is altijd bij je als je weet hoe je erin moet geloven en dit moet gebruiken.

Ook wordt er zowel aan zelfmoordenaars als aan niet zelfmoordenaars vaak getoond hoe het met hen vergaat samen met anderen die aan de aarde vasthouden.

Maar alhoewel het Licht dus als een vriend gelijkt is het oneindig veel meer. Je kan deze zelfs begrijpen als hij zich even met je verbindt en telepathisch toelaat hem te zijn. Je kan deze kennis echter niet onthouden en niet onder woorden brengen.

De zoektocht naar wat het Licht is, blijft moeilijk uit te leggen maar leverde me toch een begrip op. Dat krijg je maar als je heel aandachtig vele 100den bijna doodervaringen met voldoende diepe ervaring en goede beschrijving probeert te bevatten. Dan pas doemt een beeld en vorm op. Waarschijnlijk naargelang je Hem zelf vindt. Wat ik schrijf is dus niet zomaar verondersteld maar gebaseerd op meerdere gefragmenteerde beschrijvingen.

Het laat zich ook niet omschrijven als het abstracte begrip "God". Te zien wat je eronder begrijpt.

Bijna doodervaringen kunnen dus blijkbaar ook gewist worden net zoals je dingen die je aan gene zijde getoond worden of die je ervaart ook kan verliezen.

Je kan een vorig leven zien maar je mag die herinnering ook niet terug meenemen.

Dus ook de gehele bijna doodervaring kan gewist worden. Hier heb ik jaren naar gezocht na een eigen ervaring waarbij ik waarschijnlijk dood was.Ik droeg nog flarden mee die ik niet kon plaatsen. Ik had emotionele problemen om me uit te drukken en was ontzettend bang mensen te kwetsen. Ik vond het ook een onbegonnen werk iets te proberen uitleggen omdat er zoveel factoren meespelen dat je dit gewoon niet kan weergeven zoals het is.
De wetenschap dat een BDE kan gewist worden, zou kunnen verklaren waarom de ene een BDE heeft en de andere niet.

Aura-Oasis www.aura-oasis.be  

http://auraoasis.123forum.be