Waardes van paranormale ervaring

Verkenning van het paranormale

Met heel grote tevredenheid kijk ik terug naar mijn lange verkenning van dit fascinerend gebied. Dit heeft dit mij de onbetaalbaarste ervaringen en rijkdom aan kennis uit mijn leven bezorgd. 
Erg jong raakte ik geïnteresseerd in allerlei fenomenen die toen in artikels en getuigenissen omschreven werden zoals uit Het Beste uit Readers Digest. Dit ging dan over een uitgekomen voorspelling, een hond die vele 10tallen km's weer naar huis keerde, bepaalde gaves enz.
Toen er een boekje verscheen van Elsevier, Het zesde zintuig, waar alle bekende paranormale fenomenen beschreven en geïllustreerd werden, besloot ik zelf op zoek te gaan naar de waarheid van deze zaken. Als zelfs maar enkele van deze zaken juist bleken, hield dit immers ontzagwekkende gevolgen in voor onze opvattingen. Misschien konden we deze dingen zelf ook aanleren of kon dit onze grenzen verleggen van onze opvattingen. De relativiteitstheorie leek immers ook lang niet acceptabel te passen in ons wereldbeeld. Er is nog aan getwijfeld tot aan het ruimtevaarttijdperk toen de tijdmetingen bij een reis in de ruimte konden vergeleken worden met onze tijd. 

Zouden paranormale fenomenen waar kunnen zijn ook al lijkt het wel onverklaarbaar?
Ik besloot streng te zijn. Ik moest zelf overtuigd raken door bewijskrachtige ervaringen.Het bleek alras dat er toch heel wat supersterk statistisch bewijs bestond voor bijv. helderziendheid, wetenschappelijk getest bij GEWONE mensen. Als je daarnaast ook nog eens de kwalitatieve resultaten legt van onderzochte befaamde helderzienden die dingen bleken te kunnen bovenhalen in precieze details, dan kan je er toch echt niet meer naast kijken of je moet al een soort allergische haat koesteren tegen deze fenomenen. De enige manier om hier echt over overtuigd te raken zijn ervaringen.

Nu, zoveel later heb geleerd wat juist is en wat onjuist is want het lukt niet altijd en niet iedereen is begaafd die zich zo noemt. Onmiskenbaar heb ik in mijn persoonlijke zoektocht dingen waargenomen die velen niet kunnen geloven. Ik heb zeer waardevolle ervaringen gekregen, dingen die je normaal slechts zelden of nooit zelf zou kunnen ervaren. Er kon geen sprake zijn van mogelijk bedrog, illusie, vervalsing of andere sceptische verklaringen. Als je herhaaldelijk zaken hebt gezien of ervaren die krachtig genoeg zijn om ieder toeval uit te sluiten en er geen andere verklaring mogelijk is dan dat het echt gebeurt, dan openbaart zich de enige waarheid. Goochelaars of grappenmakers waren er in de overtuigende gevallen nooit in de buurt en konden zeker niet meespelen. Ik weet wat Ik zag en meemaakte en iemand die er niet bij was moet zeggen dat het eigenlijk verklaarbaar is.

Niemand anders moet me zeggen dat het hallucinaties zijn, toevalligheden, trucages, of natuurlijke verklaringen, als je herhaaldelijk zelf bepaalde onbetwistbare feiten hebt meegemaakt. Wie me kent weet dat ik behoorlijk kritische vereisten heb, eer ik iets als waar beschouw. Niemand anders die het niet gezien of meegemaakt heeft, moet iets anders zeggen, men was er niet bij toen het gebeurde. De vele zaken waar twijfel of onzekerheid mogelijk was, werden nooit als overtuigend gezien. Aan de andere kant is illusionist die iets kan dat paranormaal lijkt geen bewijs van het omgekeerde. Men moet het immers in identieke gecontroleerde omstandigheden kunnen als zij eisen. Het is een illusie dat iets faked of debunked zou zijn als je iets gelijkaardigs in scene kan zetten. Dat is onzin.

Dat ik een groot deel van mijn leven hieraan heb gewerkt, heeft me echt wel beloond met een fascinerend inzicht waar niets ter wereld mee kan concurreren.  

Dit werd ongetwijfeld gevolgd door een spiritueler beschouwing van ons bestaan en onze werkelijkheid. Het JUISTE begrip krijg je echter pas als alle puzzelstukken ineens in elkaar passen en wanneer de afzonderlijke dingen naadloos bij elkaar aansluiten. De AHA ervaring. Daarmee komt dan het plotse inzicht en begrip van het geheel. Daarmee kan alles begrepen worden wat onverklaarbaar was en daardoor kan je zelf voordelen halen door het gebruiken van deze kennis. 

Ikzelf stond wel op een vooraanstaande plaats om heel veel te kunnen leren (voorzitter en contactpersoon aura-oasis vzw) maar als ik iedereen een raad mag geven, geloof niet zomaar iets, noch gelovig, noch sceptisch. Zoek zoek zelf maar met open mind. Je zal veel kaf onder het koren of vermeende mediums vinden. De ontdekkingen die je doet die werkelijk overtuigen openen een letterlijke wereld van verschil. Het inzicht zal ook uw leven verrijken. 

Misschien moet ik hier eens enkele zeer overtuigende persoonlijke ervaringen boven halen ook al zullen er altijd zijn die dit gaan ontkennen ook al waren ze er niet bij. 

aura-oasis
Andere artikels
Contact
Forum

Ultieme bijna doodervaringen

Reizen voorbij het licht: ultieme kenniservaringen

Kort samengevat verslag uit de studies van Kenneth Ring 

(emeritus professor psychologie aan de universiteit van Connecticut, VSA)

Bij zijn onderzoek naar bijna-doodervaringen (BDE’s), toen al gedurende meer dan twintig jaar, heeft Kenneth Ring ontelbare mensen ondervraagd die hem fascinerende verhalen verteld hebben over hun ontmoetingen met verblindend licht en met figuren van licht die direct voort lijken te komen uit het hart van de bijna doodervaring zelf. Natuurlijk zijn dit soort verhalen nu deel gaan uitmaken van onze algemene kennis over hoe het is om te sterven, en collectief hebben zij een nieuwe en immens troostende visie teweeg gebracht op wat ons te wachten staat wanneer wij de overgang maken naar de dood.
Ofschoon velen van ons diep geroerd zijn door het lezen van zulke verslagen, heeft bijna niemand begrip voor het feit dat deze verhalen niettemin voorbeelden zijn van incomplete of gedeeltelijke BDE’s. Dat wil zeggen, ze nemen ons een heel eind mee in de eerste stadia van de dood, maar zij laten ons niet de hele weg zien.

BDE’s die iets verder gingen dan de klassieke

Vanuit dit perspectief is het vanzelfsprekend de vraag te stellen of iemand wat de hele weg naar de dood schijnt te zijn, werkelijk afgelegd heeft, en daarna in staat geweest is om terug te keren om ons erover te vertellen.
Door zijn jarenlang onderzoek kon hij zeggen dat er inderdaad een paar BDE’s geweest zijn die schijnbaar een heel eind voorbij de gebruikelijke ervaringsgebieden zijn doorgedrongen waar bijna alle BDE’s eindigen. Het verslag wat zij doen van hun reizen tot voorbij het Licht, als het ware, geeft ons een tot nu toe ongeopenbaarde glimp van een stralend universum dat waarlijk lijkt op iets van de ultieme bron van de schepping zelf. De reizen tot achter het Licht, spreken bijna altijd van of impliceren het bestaan van een tweede licht, dat een soort ultiem licht is, de bron van alles, een plaats waar wij vandaan komen en waarnaar wij onvermijdelijk zullen terugkeren. Om deze redenen noem ik dit uiterst zeldzame (tijdelijke) verblijf bij de Bron een ultieme bijna doodervaring en ik geloof dat deze het verhaal voltooien waarnaar typische BDE’s alleen maar kunnen verwijzen.
Bij de tijdsperiode waarbij dit artikel is samengevat, kon hij slechts voorbeelden geven van drie ultieme BDE’s uit zijn onderzoek. Meer volledige verhalen en delen van andere verhalen zijn te vinden in zijn, Lessons from the Light (Perseus Books).
Het staat buiten kijf dat een van de merkwaardigste BDE’s die hij ooit is tegengekomen, zijn vriend Mellen-Thomas Benedict is overkomen, die toen in Californië woonde waar hij met veel succes een aantal op licht gebaseerde genezingstechnologieën aan het ontwikkelen is, die deels voortgekomen zijn uit informatie die hij kreeg tijdens zijn BDE. Tijdens Mellens BDE, toen hij zich in het Licht bevond, hoorde hij zichzelf vragen of hij mocht weten wat het Licht ‘echt’ was en of hij er helemaal in mocht worden opgenomen. Op dat moment gebeurde er het volgende en ik citeer hier:
‘Het was het mooiste wat ik ooit gezien heb, gewoon (zijn stem beeft), ik ging er gewoon in en (zijn stem hapert), het was gewoon overweldigend (hij snakt naar adem), het leek op alle liefde die je ooit gewild hebt en het was het soort liefde die geneest, heel maakt, regenereert. En hoe meer ik erin ging, hoe meer ik gewoon zei ‘Ik wil weten, ik wil echt weten wat er gaande is.’ En ik werd opgenomen in het Licht, en tot mijn verbazing, erdoorheen, bam! Op dat moment leek het alsof ik ergens heen werd gedreven. Ik weet niet of ik ergens in de ruimte bewoog, maar plotseling kon ik de wereld zien wegvliegen, ik kon het zonnestelsel zien wegvliegen, ik kon toen melkwegstelsels zien en – het ging zo maar door.
Uiteindelijk kreeg ik het gevoel dat ik door alles heenging dat ooit geweest was. Ik zal het allemaal – melkwegstelsels werden sterretjes en superclusters van melkwegstelsels, en werelden na werelden, en energierijken – het was gewoon een verbijsterend schouwspel. En ik had het gevoel alsof ik ergens de hoogte in schoot, maar ik denk eigenlijk dat het mijn bewustzijn was dat zich zo snel verruimde. En het gebeurde zo snel maar het was in zulk detail dat er een ander licht recht op me afkwam en toen ik dit licht bereikte, was het alsof (pauze) ik oploste of zoiets. En ik begreep op dat moment dat ik voorbij de oerknal was. Dat was het eerste licht ooit en ik ging door de oerknal heen. Dat gebeurde er. Ik ging door dat membraan in – wat ik denk dat de aloude mensen de Leegte noemen. Plotseling was ik in deze leegte en ik was mij bewust van alles dat ooit geschapen was. Het was alsof ik door Gods ogen keek, alsof ik God geworden was. Plotseling was ik niet meer ik. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik door Gods ogen keek. En plotseling wist ik waarom iedere atoom er was, en ik kon alles zien. En ik bleef in die ruimte, ik weet niet hoe lang. En ik weet dat daar iets heel dieps gebeurde.’
Mellen is niet de enige die de ervaring van het terugkeren naar de Bron en het éénworden met God tijdens een ultieme BDE heeft verteld. Nog zo iemand is een vrouw die in Florida woont, genaamd Virginia Rivers. Ook haar BDE bracht haar tot een reis zoals die van Mellen, zoals u zult zien wanneer u haar beschrijving leest van haar ultieme BDE. Maar in feite gaat haar verhaal verder waar dat van Mellen eindigt, door duidelijk te maken waaraan Mellen refereerde toen hij zei, ‘En ik weet dat daar iets heel diep gebeurde.’ Het verhaal van Virginia begint wanneer ze merkt dat ze tevoorschijn komt uit een zwarte leegte:
‘Onmiddellijk begon de zwartheid uit te barsten in myriaden sterren en ik voelde me alsof ik in het midden van het universum stond met een volkomen panoramisch blikveld in alle richtingen. Het volgende moment begon ik te merken dat ik in een voorwaartse beweging zat. De sterren leken zo snel langs me heen te vliegen dat zij een tunnel om mij heen vormden. Ik begon bewustzijn, kennis te ervaren. Hoe verder ik naar voren werd gedreven, hoe meer kennis ik kreeg. Mijn denken voelde als een spons, die groeide en zich uitbreidde in grootte bij iedere toevoeging. De kennis kwam in losse woorden en in hele blokken van ideeën. Het leek gewoon of ik alles kon begrijpen terwijl het geabsorbeerd werd. Ik kon voelen hoe mijn denkvermogen expandeerde en absorbeerde en ieder nieuw stukje informatie paste op de een of andere manier. Het was alsof ik het al gekend had maar het was vergeten of verloren, alsof het hier lag te wachten tot ik het opraapte terwijl ik er langskwam. Ik bleef groeien in kennis, evoluerend, expanderend en dorstig naar meer. Naarmate elke seconde voorbijging was er meer te leren, waren er antwoorden op vragen, betekenissen en definities, filosofieën en redenen, geschiedenissen, mysteriën en zoveel meer, die allemaal mijn denken binnenstroomden. Ik herinner mij dat ik dacht, ‘Dat wist ik, dat weet is zeker, waar is het al die tijd gebleven?’
Ik voelde mij volkomen vredig. Ik had een eeuwigheid op deze plaats kunnen blijven terwijl deze pulserende kracht van liefde en schoonheid door mijn hele ziel klopte. Liefde stroomde in mij vanuit alle hoeken van het universum. Ik werd nog steeds voortgedreven met wat op grote snelheid leek. Toch was ik in staat alles wat ik passeerde op te merken alsof ik stilstond. Een piepklein lichtpuntje verscheen ver voor mij uit aan het andere eind van mijn caleidoscopische tunnel. Het licht werd groter en groter terwijl ik dichter en dichterbij zweefde, totdat ik eindelijk op mijn bestemming was aangekomen.
Opeens was er totaal en absoluut bewustzijn. Er was geen enkele vraag die ik kon stellen waarop ik niet al het antwoord kende. Ik keek naar de tegenwoordigheid waarvan ik wist dat hij er zou zijn en dacht ‘God, het was zo eenvoudig, waarom wist ik dat niet?’ Ik kon God niet zien zoals ik u kan zien. Toch wist ik dat Hij het was. Een Licht, een schoonheid die van binnen uit kwam, oneindig in alle richtingen om iedere atoom van het bestaan aan te raken. De harmonie van inkleuring, ontwerp en melodie ontstonden hier bij het Licht. Het was God, zijn liefde, zijn licht, zijn wezenlijke essentie, waarbij de scheppingskracht naar het einde van alle eeuwigheid emaneerde… die naar voren strekte als een pulserend baken van liefde om mij ‘Thuis’ te brengen. De kwaliteit van zijn woord, zijn gedachte, zijn stem in mijn hoofd was magnifiek, betoverend, dwingend zonder te eisen, mild en vriendelijk en gevuld met meer liefde dan mogelijkerwijs beschreven kan worden. In Zijn aanwezigheid te zijn was inspirerender, uitnodigender dan welk soort liefde of harmonie die ooit in deze realiteit ontdekt is. Geen enkele ervaring, geen enkele nabijheid is ooit zo volledig geweest.’
Tenslotte ervoer ook een derde persoon met een BDE, Beverly Brodsky, die nu in Californië woont, dat zij in Gods tegenwoordigheid was tijdens haar ultieme BDE en zij was, net als Mellen en Virginia, de ontvanger van golf na golf transcendentale kennis en absolute liefde. Hier volgt een deel van haar verhaal over de culminerende fase van haar ervaring:
‘Vervolgens herinnerde ik mij dat ik over een lange afstand reisde, omhoog naar het Licht toe. Ik geloof dat ik heel snel hiervandaan bewoog, maar dit totale gebied leek buiten de tijd te liggen. Tenslotte bereikte ik mijn bestemming. Maar ik was niet alleen. Daar, voor mij, was de levende tegenwoordigheid van het Licht. Daar binnen voelde ik een alles doordringende intelligentie, wijsheid, mededogen, liefde en waarheid. Er was vorm noch geslacht aan dit volmaakte Wezen. Het, dat ik van nu af aan Hij zal noemen, in overeenstemming met onze algemeen aanvaarde syntaxis, bevatte alles, zoals wit licht alle kleuren van een regenboog omvat wanneer het door een prisma valt. En diep in mij ontstond een onmiddellijke en wonderbaarlijke herkenning: ik, zelfs ik, stond oog in oog met God.
Na een tijdje werd ik plotseling vervuld met alle wijsheid van het Wezen. Ik kreeg meer dan alleen de antwoorden op mijn vragen: alle kennis werd voor mij ontvouwd, zoals het onmiddellijke in bloei schieten van een oneindig aantal bloemen tegelijk. Ik werd vervuld van Gods kennis, en in dat kostbare aspect van zijn Zijn, was ik een met Hem. Maar mijn ontdekkingsreis begon pas.
Nu werd ik vergast op een buitengewone reis door het universum. In een oogwenk reisden wij naar het centrum waar sterren geboren worden, supernova’s exploderen en vele andere glorieuze hemelse gebeurtenissen plaatsvinden waar ik geen naam voor weet. De indruk die ik nu heb van deze reis is dat het me een gevoel gaf dat het universum als geheel een groot object is dat geweven is van dezelfde stof. Ruimte en tijd zijn illusies die ons op ons niveau houden; daarbuiten is alles tegelijk aanwezig. Ik was passagier in een Goddelijk ruimteschip waarin de Schepper mij de volheid en de schoonheid van zijn hele Schepping liet zien.
Het laatste wat ik zag voordat alle externe visie eindigde was een luisterrijk vuur – het hart en de kern van een prachtige ster. Misschien was die een symbool voor de zegen die ik nu zou ontvangen. Alles verbleekte behalve een rijke, volle leegte waarin Dat en ik Alles wat bestaat, omvatten. Hier ervoer ik, in onuitsprekelijke schittering, gemeenschap met het Licht Wezen. Nu werd in vervuld met niet alleen alle kennis, maar ook met alle liefde. Het was alsof het Licht in mij en door mij heen geschonken werd. Ik was Gods voorwerp van adoratie; en uit Zijn/onze liefde haalde ik onvoorstelbaar veel leven en vreugde. Mijn wezen werd getransformeerd; mijn begoochelingen, zonden en schuld werden ongevraagd vergeven en gezuiverd; nu werd ik Liefde, Oerwezen en Zaligheid. En, op een bepaalde manier, blijf ik daar, in alle Eeuwigheid.
Zo’n vereniging kan niet verbroken worden. Het was, is en zal altijd zo zijn.’
Deze spannende reizen door het universum naar de Bron van alle Schepping – God, het Licht – van waaruit absolute liefde en volkomen kennis in een eeuwige stroom naar buiten komen lijken welhaast het toppunt te zijn van de menselijke ervaring. Tenslotte zijn wij weer thuis en kunnen ons herinneren dat de gelukzaligheid altijd te vinden is als wij beseffen dat wij één zijn met God en dat dit onze ware aard is. Zo groot is de verlichting van de ultieme bijna doodervaring.
En wat nog meer is: de mensen die teruggekeerd zijn van deze ultieme BDE’s verzekeren ons ook nog dat dit een reis is die wij allemaal, niet alleen een paar bevoorrechte zielen, eens zullen maken. Misschien wordt dit het best verwoord door Beverly Brodsky:
‘Ofschoon mijn hemelse reis twintig jaar geleden plaatsvond, ben ik hem nooit vergeten. Noch heb ik, geconfronteerd met spot en ongeloof, ooit getwijfeld aan de realiteit ervan. Niets dat zo intens en levensveranderend is, zou mogelijkerwijs een droom of een hallucinatie geweest kunnen zijn. In tegendeel, ik beschouw de rest van mijn leven als een voorbijgaande fantasie, een korte droom, die eindigt als ik opnieuw wakker word in de permanente tegenwoordigheid van die schenker van leven en gelukzaligheid.’
Voor diegenen die treuren of vrezen, ik verzeker u hiervan: De dood bestaat niet, en er is ook geen einde aan de liefde. En bedenk ook wel dat wij aspecten zijn van het ene volmaakte geheel, en als zodanig deel zijn van God, en van elkaar. Op een dag zullen u die dit leest en ik samen zijn in licht, liefde en oneindige gelukzaligheid.



aura-oasis
Andere artikels
Contact

Forum

Mechanisch quantum

Mechanisch quantum

Wetenschappelijk

Onze wetenschap is redelijk ver gevorderd. Men heeft kennis van het ontstaan van ons universum door de Big Bang, we kennen de samenstelling van het atoom, we weten hoe de chemische stoffen onze hersenen doen werken en welke invloed ze uitoefenen op ons bewustzijn en andere verstrekkende gebieden.
Men verkeert in de mening dat men op deze mechanistische manier uiteindelijk alles zal kunnen verklaren en hoe we in feite van bij de Big Bang materie geworden zijn en ons daarna verder hebben ontwikkeld zoals een ingenieuze machine want dat is wat we zijn. We zijn het product van onze genen en onze persoonlijkheid is daaruit ontstaan. We zijn uit dode stof beginnen leven en zijn door toevallige mutaties complexe biologische organismes geworden.

De machine

Het Universum

Men heeft het heelal verklaart als een gelijktijdig ontstaan van materie, met gelijktijdige schepping van ruimte en tijd. Dit vanuit een heel erg nietig punt dat geëxplodeerd is. Dit puntje was iets oneindigs klein in een toestand zonder tijd en ruimte. Maar toch is er iets gebeurd, ook even klein, iets dat zich afspeelde op miljoensten van een seconde en vanuit dat punt zo ook ruimte produceerde.
Onmiddellijk werden enorm hete deeltjes gevormd, zowel materie als antimaterie. Op een complexe manier is dit evenwicht tussen deeltjes en antideeltjes verstoord en zijn er op een bepaalde manier materiedeeltjes overgebleven die na afkoeling ons Universum vormden. Aldus de Big Bang theorie. (nu blijkt dit niet mogelijk door onderzoek in Cern en dus is er geen materie ontstaan bij de Big Bang) 

Het atoom

Ook het atoom is een soort mechanisme bestaand uit een complexe mix van zeer nauw liggende onderdelen met erg precieze fysieke eigenschappen, de subatomaire deeltjes. Eigenlijk is een atoom voor 99,99999… % leegte. Kleine deeltjes zoals neutronen vliegen er zo ongestoord doorheen.
Het probleem met subatomaire deeltjes is dat ze bijna geen levensduur hebben, fracties van een sec.
Atomen worden heden als vanzelfsprekende dingen beschouwd met ieder deeltje zijn aparte eigenschappen en wetmatigheden. Het atoom is een grote leegte ook al lijkt het steenhard. Het atoom bestaat uit een ongelooflijke complexe structuur tussen verschillende deeltjes met aparte karakter die in een precieze wiskundige formatie heel exact hun juiste plaats en evenwicht innemen en blijven bewegen met enorme snelheid.
Maar dat is toch allemaal vanzelfsprekend? Of niet?
Men zoekt naar de oeronderdelen die al de andere kunnen deeltjes kunnen maken en komt uit bij quarks. Er zijn echter 6 soorten met elk aparte eigenschappen en alleen met een juiste combinatie van slechts enkele juiste soorten kan je dan bijv. een meson, pion of kaon verkrijgen om een baryon te vormen die een soort hadron is. Tenminste, als de juiste quarks in het exacte aantal met elkaar bijeenhoudt. Daarvoor is er een soort lijm nodig, de gluon. Lijkt me nogal complex, vooral omdat alles ook zo precies moet zijn en omdat er al zoveel deeltjes gevonden zijn dat men het de deeltjeszoo noemt. Daarom wou men een soort basisonderdeel vinden waar alle andere deeltjes uit opgebouwd zijn, de quark. Er blijken dan eigenlijk 6 soorten nodig te zijn.
Kortom, het bolletje dat we atoom noemen is voor 99,999...% leeg maar een heel complex bewegende mechanische mecano.
De wetenschap acht met deze theorie samen met de singulariteit het hele heelal te verklaren.
Als we de redenering omdraaien en in plaats van naar steeds kleinere bouwstenen te zoeken (die beïnvloed zijn door het onderzoek met de versneller en de botsingen), eens het heelal en zijn atomen eens van het begin in elkaar knutselen zien we dat het zo simpel niet is.
Als je dus als je over subatomaire deeltjes beschikt en die toevallig op de juiste tijd en plek schikt kan je een atoom vormen? Maar let wel op als je die quarks of wat dan ook vindt. Hun levensduur is bijna niets tenzij ze bijeengehouden en stabiel gehouden worden in het atoom. Immers, ook al vormen ze een subatomair deeltje en worden ze samen met de andere juiste onderdelen een proton, bedenk dan dat dit deeltje ook slechts heel kort leeft als het niet in evenwicht wordt gehouden door eenzelfde hoeveelheid elektronen. Als je ooit zoekt naar een quark weet dan dat een quark nooit ergens alleen kan bestaan maar alleen als die vergezeld is van minimaal 1 andere.
De nieuwe theorie zegt dat die quarks eigenlijk maar een voorkomen zijn en in werkelijkheid ribbels van ruimtetijd. De string. De stringtheorie vereist echter 11 dimensies en multiversums (vele wereldentheorie). Dit lijkt me wel wat fantastisch dat er duizenden ikken zouden rondlopen op evenveel werkelijk andere bestaande universa… In ieder geval, het kleinste deeltje verdwijnt in de mist en is dus eigenlijk geen deeltje.
Ziezo, verklaard, je ziet wel hé...
Wat ik bedoel is dat de wetenschap zich tot doel stelt uiteindelijk alles te verklaren doordat ze alles als een soort mechaniek beziet welk natuurkundige regels volgen.
Wij zijn een machine en ons bewustzijn een gevolg daarvan. Iets dat geen machine is is onwetenschappelijk en dus onmogelijk. Ons karakter is bepaald door ons DNA... puur mechanisch dus. Ons bewustzijn is slechts het gevolg van een levend geworden pak moleculen bepaald door onze genen. Onze vrije wil is dus een illusie want volgens de wetenschap wordt alles wordt in de hersenen geregeld door biochemische processen. Het bewustzijn en dus ook het beleven van het leven heeft dus geen enkele zin. Zo ver staat onze wetenschap al.
Maar ik denk dat de wetenschap zo gaat vastlopen ook. Ofwel lost men een probleem op door het zowat naar een mistige verklaring te draaien die eigenlijk niet kan. (bv. de Big Bang en het daardoor ontstaan van ruimte/tijd maar ook materie en energie. Ik zeg niet dat ze geheel fout is maar zoals ze stellen kan het gewoon niet aangezien je daar eigenlijk niets mee kan doen ontstaat uit niets.
Ook zijn bepaalde redeneringen absurd maar men gebruikt ze als wetenschap. Zo is ons bewustzijn dus een gevolg van de machine "lichaam" die het gevolg is van de genen. Ons bewustzijn ontstaat dus uit morsdode molecules die toch beginnen leven maar in een andere wetenschap kan zoiets absoluut nooit. Een toevallige combinatie van morsdode stoffen kan al de vereisten die nodig zijn voor leven nooit doen ontstaan. Het toeval zou dan immers op een magische manier betoverd zijn. De evolutie is bestaand door puur toevallige mutaties waarbij de sterkste overleven. Daar dan bovenop moet het organisme ook nog eens toevallig zichzelf kunnen voortplanten. Om zoveel "toevallige" eigenschappen te voldoen is onze planeet gewoon niet oud genoeg.

Goed, met kan dan wel stellen dat de Big Bang dus gewoon een hypothese is en de verklaring ervoor nog in het duister tast, maar dan mag men ze zo lang niet als waar verkondigen. Wel heeft er natuurlijk iets plaatsgevonden want onze zon zou anders zo heet niet zijn.
Er zijn natuurlijk nog wazige gebieden te verkennen in de wetenschap maar de wetenschap doet alsof ze daar overal antwoord op heeft en indien ze het niet heeft, het wel te verklaren zal zijn met mechanistische wetten, ook al gaat het om een levend wezen. Geestelijke eigenschappen of kunsten moeten volgens hen naar het rijk der fabeltjes moeten verwezen, ook al zijn er heel veel getuigen voor.

Hoe minder we iets met deze mechanische (of chemische of elektrische "mechaniek") kunnen verklaren hoe meer wilde wetenschap er in omloop is die een wetenschap wil worden maar er totaal geen is. Zo probeerden psychiaters al 100den jaren een "dokter" te worden en hebben ze dit duister onverklaarbaar mysterie nu aan chemie in de hersenen toegeschreven. Niet langer meer elektrisch dus en ook niets meer met ons bloed te maken zoals daarvoor.

Evolutie en bewustzijn

Ook atoomfysica tast in een duister gebied en om verder te kunnen onderzoeken moet men al langsom meer gigantische invloeden op "deeltjes" uitoefenen om hun natuur te kennen. Misschien creëert men ze zo wel zelf.
Het is bijv. ook heel moeilijk mechanistisch (materialistisch) te verklaren hoe een virus op het idee komt om zich te gaan transformeren (mutatie) naar een andere functionele virus met geheel ander uiterlijk zodat het ons immuunsysteem te slim af is. Alhoewel een virus een combinatie van een aantal molecules leeft die dus. Het virus boort zich immers doorheen de cel die ze wil overnemen en vervangt bepaalde molecules van onze 3 miljard deeltjes van ons DNA waardoor de code van de cel veranderd en het virus zich zo kan kopiëren. Blijkbaar heeft het virus ook weet van ons afweersysteem want eens ze herkend worden en door ons systeem onschadelijk worden gemaakt, zoekt het een andere camouflage waardoor het virus weer iets onschuldigs lijkt dat het immuunsysteem niet kent.
Je hebt ook bijv. dieren, vissen, insecten die zich ongelooflijk kunnen camoufleren. Ze nemen als het ware het patroon automatisch op van hun omgeving zodat ze zo goed als onzichtbaar zijn. Sommige vissen slagen daar zo goed in dat ze niet te onderscheiden zijn van hun ondergrond, wat die ook is. Hoe ze het doen? Het zal wel ook iets mechanisch zijn? Of zou er toch ook iets geestelijks mee gemoeid zijn?
Zelfs als iets onbewust gebeurd zal het wel mechanisch zijn, ook al tast men compleet in het onbegrijpelijke.

Wij en de wereld waarin we ons bevinden zijn een machine waar alles toevallig op elkaar afgestemd is door een evolutie die volledig op toevallige mutaties berust.
Het universum daarentegen is ontstaan uit iets wat we theoretisch geminimaliseerd hebben tot 1 oneindig klein puntje waar dit puntje dan die magische eigenschappen ook vandaan mocht halen.
Hoe meer de wetenschap deze materialistische wetten volgt hoe meer ze op dood spoor komt te zitten en hoe vaster zich men slot rijdt.
De golf/deeltje dualiteit heeft men verbonden met waarneming door een bewustzijn. Daar gaat de quantumtheorie de geestelijke wereld in ware het niet dat men zich liever op vaste bekende materialistische grond houdt. Het is wel een feit dat een golf en een deeltje eigenlijk hetzelfde zijn maar veranderd zijn door de manier waarop we ze waarnemen.
Aangezien men deze dingen niet snapt en het te zweverig wordt, sluiten wetenschappers dit gedeelte af of houden ze dit opzettelijk buiten bespreking.
Nu heeft ook paranormale research aangetoond dat ons bewustzijn wel degelijk invloed uitoefent en zelfs dingen kan veranderen.

Dit is een goed voorbeeld van iets waar wetenschappers liefst zo ver mogelijk weg blijven omdat ze er niet in slagen om een mechanistische verklaring te vinden voor het feit dat bijv. licht ofwel als golf, ofwel als al deeltje wordt waargenomen. Het deeltje bestaat alleen als het gemeten of waargenomen wordt (het zogenaamde meetprobleem in de quantummechanica)
Om alle zweverigheid te vermijden besluit men dan maar dat alles uit deeltjes bestaat. Zo kan men tevens eindeloos zoeken naar deeltjes waaruit het atoom zou samengesteld zijn. Dit is een buitengewoon peperdure kwestie die een goedbetaalde carrière belooft aan zo'n 2-3000 wetenschappers in Cern alleen.
Daar doet men de proeven zonder rekening te houden met beïnvloeding of bewustzijn en daar zondigen de wetenschappers dus aan een der basisregels van de quantumtheorie. Het is zelfs nog zo dat de theorie ontdekt is.
Waar men iets niet kan verklaren zoekt men een nieuw deeltje dat het probleem oplost.
Je mag echter deeltjes blijven verkleinen in onderdelen, op die manier verklaar je materie niet want er blijft volgens die theoretische onderzoeksmethode steeds deeltjes over.
Zo is het ook met de Big Bang. Alles begon met singulariteit, een enorm tijd en ruimteloos puntje supermaterie waar door een of andere reden een explosie zou zijn ontstaan waaruit normale materie zou ontstaan zijn.
Men lost het ene mysterie op met een ander. En dat in plaats van toe te geven dat er ook wel eens iets anders dan materialisme (mechanisch) zou kunnen bestaan.

De geest en zijn chemische storingen

Toch worden we in de waan gehouden dat materie en mechanismes daarvan, het enige zijn wat bestaat.
Zelfs de kwesties van de geest, die men niet kan ontzien, zoals bijv. schizofrenie kan men toeschrijven aan chemische verstoringen in de hersenen waardoor geestdokters ineens specialisten hersenmechanica worden. Er is echter nog nooit aangetoond dat dit ook echt het geval is. Het is zelfs totaal onjuist en hun kennis is puur opgedragen door farmaceutische industrie die toepassingen zoekt voor bepaalde chemische combinaties en daar aandoeningen voor beschrijven die men zou kunnen herkennen. Dit is dan leerstof voor de psychiaters die 100% van hun kennis gewoon van medicijnfolders en de DSM5 halen die ook samengesteld is door dezelfde. Dit is geen grap maar letterlijk waar.
Bovendien is er geen enkel medicijn die ooit iemand geholpen heeft, verre van "genezen" heeft. In tegendeel, de bijwerkingen zijn vaak erger dan de kwaal.
Op die manier werden hoofdverzorgers van de psychiatrie ineens doctors. Ze konden plots medicijnen voorschrijven en houden ons al meer dan 100 jaar voor dat de psychiatrie voor een grote wending staat terwijl we op die 100 jaar nog niets vooruit zijn gegaan.

Dit komt omdat het plaatje gewoonweg niet klopt. Het past wel in de wetenschappelijke discipline.
Het is de dag van vandaag niet meer bestaande dat iemand die depressief is, dat zou zijn als bijvoorbeeld het gevolg van het feit dat hij in een vechtscheiding zit. Nee, het is een storing in de hersenen, een ziekte.
In geen enkele "wetenschap" wordt er onder de specialisten meer ruzie gemaakt dan onder psychiaters en hun verschillende meningen vernam ik uit een boek die erover handelt en geschreven is door een professional in geestesziektes.
In Amerika is ook psychologie en psychotherapie afgewezen omdat geestelijke problemen ziektes zijn en alleen kunnen behandeld worden met chemische stoffen.

De psychiatrie vocht jarenlang om de status dokter te bekomen. Onze hersenen zijn een machine en onze persoonlijkheid komt gewoon uit onze genen. Er is geen plaats meer voor iets begrijpends, iets luisterend en men weert zelfs meestal de uitleg van de patiënt want die is immers gestoord.
Zelfs zaken zoals bijna doodervaringen en zien van geesten zouden hallucinaties zijn door stoornissen. Je kan echter blijkbaar wel stemmen opnemen van overledenen of je zopas gesneuvelde zoon aan je bed zien staan in de oorlog die komt afscheid nemen. Of je kan zien en horen terwijl je uit je lichaam bent. Dergelijke kwesties zijn immers aangetoond.
Veel problemen worden bijgevolg veroorzaakt door geesten, daar heb ik wel genoeg bewijzen van gezien en ook wel opgenomen. Ik spreek dan uiteraard over psychose, stemmen horen, meerdere persoonlijkheden die switchen, zelfverminking, slaapverlamming... Als je plots stemmen hoort zoek dan niet rond je wie dat zou gezegd hebben maar zoek het ook niet in je hersenen.
In de psychiatrie zijn dergelijke zaken niet aanvaard en is aan die ziektes nergens iets aan te doen en is het allemaal voor levenslang. De enige die een kans hebben om ervan af te komen zijn degene in zelfhulpgroepen voor bepaalde stoornissen. Verder zijn er een massa patiënten die zeggen dat ze genezen zijn om van de psychiatrie los te komen.

Het toppunt is dat "geestelijk" niet bestaat. Alles zijn chemicaliën. Er is geen plaats voor eigen creatieve gedachten. Zoals lust verband houdt met hormonen, en zoals drugs de binding van de geest met het materiële losser maker, zo zou alles IN onze hersenen gestuurd worden door zo'n stoffen. Onze gedachten zijn het resultaat van die stoffen en geen bijverschijnsel. Zo gaan er wel hersensignalen bepaalde lichaamsfuncties uitvoeren zoals lichamelijke veranderingen zoals bij seksuele opwinding.

Is het niet erg dat psychiaters geen ruimte meer laten voor "geest"? Geest is immaterieel en bestaat dus niet.
Zo is alles in onze wetenschappelijke kijk afgebakend met een afsluiting van zodra er geestelijke zaken zouden betrokken worden.
Laat staan dat er een collectieve geest zou kunnen bestaan die alles op elkaar afstemt. Die vicieuze cirkel is ook puur toeval door natuurlijke selectie en geen geestelijke ontwikkeling door aanpassing aan de omgeving.
De hele wereld die we kennen is dus een toevallige constructie zijn als van legoblokken die toevallig op hun plaats vallen en waarvan de toevallige creatie op een mechanische manier bewustzijn verwerft.
Let op, ik zeg nu niet dat je de schepping zoals in de bijbel moet nemen “op de eerste dag schiep…”. Er heeft daar zeker niemand gestaan met een toverstok.
Maar is er voor zo’n complexe systemen niet eerst een werkend plan nodig, waarna men kan starten met de benodigde voorwaarden en einddoel?
Stof om eens over na te denken.


aura-oasis
Andere artikels

Contact

Psychische gaven

Doornormaal of psychisch?

Zie ook de vernieuwde website www.aura-oasis.be
Met onze hedendaagse technologie begrijpen we heel dingen.
Zo lijkt het maar veel doodnormale vanzelfsprekendheden, hebben eigenlijk geen verklaring.

Zwaartekracht

Tot enkele honderden jaren geleden was het vanzelfsprekend dat iets op de grond kon vallen. Gewoon, door het gewicht natuurlijk, wat dacht je anders. Op een dag vond iemand dat helemaal niet zo vanzelfsprekend. Newton ontdekte dat er iets aan een vallende appel moest trekken. Hij voerde het begrip zwaartekracht in. De zwaartekracht was ontdekt.
Of toch niet... er was bij stilgestaan dat het helemaal zo normaal niet is, een verklaring ervoor was er niet. Einstein begon aan het vraagstuk en ontdekte dat alles te maken had met de massa. De massa van een object buigt ruimtetijd.
Maar waarom heeft iets massa en is die gelijkstaand met zwaartekracht?
Toen met 2 protonen (atoomkernen) op elkaar deed botsen ontdekte men meer dan 100 brokstukken met verschillende eigenschappen. Men zocht een zwaartekrachtdeeltje dat verantwoordelijk zou zijn voor de aantrekking. De graviton zou men het noemen. Dit is niet gevonden en men besloot dat zwaartekracht en massa moest ontstaan bij vertraging van een snelheid, zoals je ervaart als een auto plots remt dat je naar voor wordt getrokken met een bepaalde kracht. Maar waarom zou iets vertragen als het niet gehinderd werd door dingen die in de weg zaten? Ook zomaar vertragen is immers niet vanzelfsprekend. Men besloot te zoeken naar het Higg's deeltje dat daar verantwoordelijk zou voor zijn.
Zwaartekracht is nu verklaard. Of toch niet?
De vanzelfsprekende zwaartekracht is nog steeds een groot wonderbaarlijk mysterie. Niemand weet hoe en waarom het zo is.

Fietsen

Er passeert een fietser en die fiets blijft mooi recht op zijn twee wielen. Waarom valt die niet omver? Niemand die er bij stilstaat. Tot op vandaag is er nog steeds geen verklaring, alle hypotheses zijn tot hiertoe ontoereikend. Het ligt niet aan de middelpunt vliedende kracht, niet aan de snelheid, niet aan de traagheid van beweging en is ook niet het gevolg van volmaakte evenwichtskunsten. Nochtans lijkt het zo vanzelfsprekend.

Herfstkleuren

Het is herfst en dat zie je aan de kleuren. We weten dat we niet alle kleuren kunnen zien. Infrarood en ultraviolet zien we niet. Het is best ook want dit beeld zou heel wat minder mooi en gekleurd zijn, meer grijziger en valse kleuren.
Alles dankt zijn kleur aan de weerkaatsing van lichtgolven waarvan er een bepaald kleur niet weerkaatst wordt en geabsorbeerd wordt. Licht kan men in kleuren opsplitsen met een prisma waarbij we allen het regenboogeffect kennen. Wonderlijk, maar te verklaren en vanzelfsprekend.
Althans zo denken we. Einstein bewees echter dat licht een deeltje was en vond daarmee de fotocel uit. Planck ontdekte dat deeltjes maar bestaan in eenheden van een bepaalde constante waarde. Het foton kan dus maar 1 grootte hebben en dat komt perfect overeen met de Plancklengte. Ook de snelheid van het licht is een constante van 300.000 km/sec. Nog een merkwaardige eigenschap van het foton is dat het geen massa heeft, Higg's deeltjes of niet, ze werken blijkbaar niet op het foton en alleen op de rest.
Als alle fotonen even groot zijn, even snel zijn en allemaal niets wegen, hoe ontstaan kleuren dan? Hoe weet het herfstblad welke kleuren het moet terugkaatsen? Toch niet zo vanzelfsprekend.
Niets gaat sneller dan licht. Niemand weet waarom die snelheid altijd constant is en waarom die beperkt is. Licht lijkt vanzelfsprekend maar wat is het en waar komt het vandaan?

Medicijnen

Als men medicijnen of medische behandelingen wetenschappelijk onderzoekt weet men dat men moet rekening houden met het placebo-effect. Ook vanzelfsprekend.
Zo genezen mensen en dieren blijkbaar ook van iets waarin ze geloven dat het gaat helpen. Daarom test men medicijnen altijd tegenover een controlegroep die een nepmedicijn krijgen.
Als het medicijn ook maar 1% boven de gemiddelde verwachting door toeval en boven de controlegroep zit, dan werkt het medicijn.
Veel medicijnen werken als ze op de markt komen tot van sommige blijkt dat ze toch niet zo goed werken. Zou dit komen doordat het geloof erin wegvalt naarmate er meer mensen niet blijken van te genezen? (let op, ik zeg niet dat alle medicijnen waardeloos zijn maar zo heeft men al dikwijls een succespreparaat gevonden die bepaalde kankers zou afremmen maar nadien bleken de resultaten vaak terug te vallen naar toeval.

Placebo

En natuurlijk heb je die die genezen door het placebo-effect.
Hoezo natuurlijk? Wijst dat er dan niet op dat de geest een duidelijke invloed heeft op het lichaam? Een invloed die niet verzwakt zoals bij het nieuwe verwachte wondermedicijn tegen kanker?
Experimenten om placebo te doorgronden merkten zelfs dat een controlegroep bleek baat te hebben van een nieuw medicijn tegenover degene die het nepmedicijn kregen en dus placebo-effect waren, een vanzelfsprekend iets. Tot er een test gedaan was waarbij het medicijn waarvan iedereen hoge verwachtingen had, verwisseld raakte met het nepmedicijn dat de actieve stoffen niet bevatte.
Het nepmedicijn had betere resultaten gehad dan die waarvan men geloofde dat ze het nepmedicijn kregen. Het nepmedicijn had beter gewerkt dan zelfs het placebo-effect door het geloof van de experimentatoren. Zelfs het geloof van de onderzoekers speelde mee in de genezingen.
Toch gelooft men dat alle alternatieve geneeswijzen die enig succes boeken het placebo-effect zijn en bijgevolg kwakzalverij. Maar een invloed van de geest op biologische processen valt niet te ontkennen.
Psychische gaven en geloof kunnen dus genezen maar worden als hekserij veroordeeld en bestreden met het scheldwoord "kwakzalver". Kwikzalf was immers ook een medicijn dat gewerkt had. Het is logisch dat men geloof in het placebo-effect dan uiteraard eigenlijk ook bij die categorie moet rekenen. Of klopt dit niet helemaal?

Stress

Stress heeft daarentegen een slechte invloed op de gezondheid. Het hart gaat sneller of onregelmatig slaan en stress heeft dus een invloed op hartziekten.
Als het hart sneller slaat door een gematigde sportbeoefening heb je daarentegen meer kans op een langer leven. Iedereen weet dat, het is logisch.
Onderzoek toont aan dat mensen die met veel stress kampen veel meer ziek zijn en korter leven. Als men de hartziekten hieruit neemt en alleen andere ziekten bekijkt, zoals verkoudheden, eczeem, blindedarmontstekingen, kanker, en andere ernstige, dodelijke of vanzelf genezende ziektes dan blijkt dat die ook veel meer voorkomen bij mensen met veel stress. Ziektes die vanzelf genezen lijken ook langer aan te houden.
Iemands haar kan uitvallen van de stress, zo duidelijk kan het zijn. Nochtans is die inwerking niet zo verklaarbaar als voor toegenomen kans op hartziektes.
Stress is een soort omgekeerde placebo dus.

Besluit

En heeft er nog iemand twijfel dat we ondanks onze technische vorderingen toch eigenlijk blind zijn voor de wonderen die we doodgewoon noemen?
Misschien valt iedereen wel weer van de fiets mocht niemand nog geloven dat zoiets recht kan blijven. Of denk je dat dit geen effect zou hebben? Nee, u weet wel beter, er zouden er minder in slagen en het zou moeilijker leren.
Psychische krachten... of placebo? Of hoe de ene psychische kracht aanvaard wordt en de andere kwakzalverij genoemd wordt.

aura-oasis
Andere artikels

Contact

Fantasie of echte geesten?

Geest in huis?

In tegenstelling tot wat de meesten zullen denken, nl. dat er meer geesten vermoed worden die terug te brengen zijn naar fantasie, is het wel zo dat de hulpkreten meestal wel over echte spookgevallen gaan.
Men heeft zelf meestal al meermaals zichzelf willen wijsmaken dat het hun verbeelding was want dit kalmeert ook hun angst.
Vaak heeft men daarop ook lang de zaken in de gaten gehouden en let men goed op welke lichten er uit zijn, deuren die gesloten zijn, kranen die dicht zijn en waar alles zich bevindt. Pas als er echt dingen zijn die hard overtuigen gaat men hulp zoeken.
Vaak komen er eerst enkelen die salie branden om het huis te zuiveren van negatieve energieën. Dit bant misschien wel geuren van vorige bewoners maar da's ook alles. Het is een methode die ergens teruggevonden is uit de tijd van de indianenstammen. Daarbij dacht men dat het om salie moest gaan. Dit is dus oorspronkelijk niet meer dan een indiaans ritueel met schaaltje, gedroogde witte salie en een veer waarmee men de rook voor zich uit waait.
Soms is het daarna even stil maar blijkt de geest er kort nadien toch nog te zijn. Soms is die kwader door de salie.
Men probeert ook soms ook via een katholieke priester of exorcist die de duivel in de ban van de kerk slaat van de kerk door die met kruisteken en gewijd water weg te jagen. Gespecialiseerde exorcisten van het Vaticaan zelf beweren dat je de exacte naam van de demon moet hebben. Dit is dan giswerk voor een demonoloog. Meestal haalt dit ook niets uit.

Personen die enkel een onderzoek doen met apparatuur en eigenlijk niet veel van geesten weten behalve de invloed op de apparaten, doen meestal geen poging om de kwestie op te lossen. Doen ze dat toch dan is dat meestal om de voorwaarde te vervullen om in bewoonde huizen te kunnen ipv leegstaande panden. Ook dit levert dus niets meer op. Wel kan registratie van gebeurtenissen nuttig zijn, oa. om uit te sluiten dat het om inbeelding gaat. Helaas lukt zo'n registratie soms maar enkele keren op meerdere gevallen en wil het dus niet zeggen dat als er niets gefilmd of op andere manier geregistreerd is, er niets is.

Er is echter wel een methode die helpt maar die zal het niet overal doen. Deze gebruik ik zelf.

Er zijn echter ook gevallen die ik nooit begrijp zoals verschijningen van een vrouw met kinderen en waarbij soms een man ook is. Bovendien is het niet steeds dezelfde vrouw met evenveel kinderen. Dat is zoiets dat ik niet uitgepuzzeld krijg al is er in de buurt vroeger wel iets gebeurd dat vele bewoners naar daar joeg. Er vielen echter weinig doden en dus kan dit ook bijna niet.

Een ander probleem is het wanneer de geest er dus niet constant aanwezig is en er soms maar heel af en toe gemerkt wordt.

Andere gevallen raken vaak opgelost. Dat het spookt is dus meestal wel sterk overtuigend en ik ben ook al meermaals getuige geweest van manifestaties die gebeuren terwijl ik er ben. Vaak ook tegen mijzelf gericht omdat ik er mee moei.

aura-oasis 
Andere artikels 
Contact