Aura-Oasis - - Studie en onderzoek van paranormale fenomenen

Posts tonen met het label quantumfysica. Alle posts tonen
Posts tonen met het label quantumfysica. Alle posts tonen

woensdag 2 december 2015

Mechanisch quantum


Mechanisch quantum

Wetenschappelijk

Onze wetenschap is redelijk ver gevorderd. Men heeft kennis van het ontstaan van ons universum door de Big Bang, we kennen de samenstelling van het atoom, we weten hoe de chemische stoffen onze hersenen doen werken en welke invloed ze uitoefenen op ons bewustzijn en andere verstrekkende gebieden.
Men verkeert in de mening dat men op deze mechanistische manier uiteindelijk alles zal kunnen verklaren en hoe we in feite van bij de Big Bang materie geworden zijn en ons daarna verder hebben ontwikkeld zoals een ingenieuze machine want dat is wat we zijn. We zijn het product van onze genen en onze persoonlijkheid is daaruit ontstaan. We zijn uit dode stof beginnen leven en zijn door toevallige mutaties complexe biologische organismes geworden.

De machine

Het Universum

Men heeft het heelal verklaart als een gelijktijdig ontstaan van materie, met gelijktijdige schepping van ruimte en tijd. Dit vanuit een heel erg nietig punt dat geëxplodeerd is. Dit puntje was iets oneindigs klein in een toestand zonder tijd en ruimte. Maar toch is er iets gebeurd, ook even klein, iets dat zich afspeelde op miljoensten van een seconde en vanuit dat punt zo ook ruimte produceerde.
Onmiddellijk werden enorm hete deeltjes gevormd, zowel materie als antimaterie. Op een complexe manier is dit evenwicht tussen deeltjes en antideeltjes verstoord en zijn er op een bepaalde manier materiedeeltjes overgebleven die na afkoeling ons Universum vormden. Aldus de Big Bang theorie. (nu blijkt dit niet mogelijk door onderzoek in Cern en dus is er geen materie ontstaan bij de Big Bang) 

Het atoom

Ook het atoom is een soort mechanisme bestaand uit een complexe mix van zeer nauw liggende onderdelen met erg precieze fysieke eigenschappen, de subatomaire deeltjes. Eigenlijk is een atoom voor 99,99999… % leegte. Kleine deeltjes zoals neutronen vliegen er zo ongestoord doorheen.
Het probleem met subatomaire deeltjes is dat ze bijna geen levensduur hebben, fracties van een sec.
Atomen worden heden als vanzelfsprekende dingen beschouwd met ieder deeltje zijn aparte eigenschappen en wetmatigheden. Het atoom is een grote leegte ook al lijkt het steenhard. Het atoom bestaat uit een ongelooflijke complexe structuur tussen verschillende deeltjes met aparte karakter die in een precieze wiskundige formatie heel exact hun juiste plaats en evenwicht innemen en blijven bewegen met enorme snelheid.
Maar dat is toch allemaal vanzelfsprekend? Of niet?
Men zoekt naar de oeronderdelen die al de andere kunnen deeltjes kunnen maken en komt uit bij quarks. Er zijn echter 6 soorten met elk aparte eigenschappen en alleen met een juiste combinatie van slechts enkele juiste soorten kan je dan bijv. een meson, pion of kaon verkrijgen om een baryon te vormen die een soort hadron is. Tenminste, als de juiste quarks in het exacte aantal met elkaar bijeenhoudt. Daarvoor is er een soort lijm nodig, de gluon. Lijkt me nogal complex, vooral omdat alles ook zo precies moet zijn en omdat er al zoveel deeltjes gevonden zijn dat men het de deeltjeszoo noemt. Daarom wou men een soort basisonderdeel vinden waar alle andere deeltjes uit opgebouwd zijn, de quark. Er blijken dan eigenlijk 6 soorten nodig te zijn.
Kortom, het bolletje dat we atoom noemen is voor 99,999...% leeg maar een heel complex bewegende mechanische mecano.
De wetenschap acht met deze theorie samen met de singulariteit het hele heelal te verklaren.
Als we de redenering omdraaien en in plaats van naar steeds kleinere bouwstenen te zoeken (die beïnvloed zijn door het onderzoek met de versneller en de botsingen), eens het heelal en zijn atomen eens van het begin in elkaar knutselen zien we dat het zo simpel niet is.
Als je dus als je over subatomaire deeltjes beschikt en die toevallig op de juiste tijd en plek schikt kan je een atoom vormen? Maar let wel op als je die quarks of wat dan ook vindt. Hun levensduur is bijna niets tenzij ze bijeengehouden en stabiel gehouden worden in het atoom. Immers, ook al vormen ze een subatomair deeltje en worden ze samen met de andere juiste onderdelen een proton, bedenk dan dat dit deeltje ook slechts heel kort leeft als het niet in evenwicht wordt gehouden door eenzelfde hoeveelheid elektronen. Als je ooit zoekt naar een quark weet dan dat een quark nooit ergens alleen kan bestaan maar alleen als die vergezeld is van minimaal 1 andere.
De nieuwe theorie zegt dat die quarks eigenlijk maar een voorkomen zijn en in werkelijkheid ribbels van ruimtetijd. De string. De stringtheorie vereist echter 11 dimensies en multiversums (vele wereldentheorie). Dit lijkt me wel wat fantastisch dat er duizenden ikken zouden rondlopen op evenveel werkelijk andere bestaande universa… In ieder geval, het kleinste deeltje verdwijnt in de mist en is dus eigenlijk geen deeltje.
Ziezo, verklaard, je ziet wel hé...
Wat ik bedoel is dat de wetenschap zich tot doel stelt uiteindelijk alles te verklaren doordat ze alles als een soort mechaniek beziet welk natuurkundige regels volgen.
Wij zijn een machine en ons bewustzijn een gevolg daarvan. Iets dat geen machine is is onwetenschappelijk en dus onmogelijk. Ons karakter is bepaald door ons DNA... puur mechanisch dus. Ons bewustzijn is slechts het gevolg van een levend geworden pak moleculen bepaald door onze genen. Onze vrije wil is dus een illusie want volgens de wetenschap wordt alles wordt in de hersenen geregeld door biochemische processen. Het bewustzijn en dus ook het beleven van het leven heeft dus geen enkele zin. Zo ver staat onze wetenschap al.
Maar ik denk dat de wetenschap zo gaat vastlopen ook. Ofwel lost men een probleem op door het zowat naar een mistige verklaring te draaien die eigenlijk niet kan. (bv. de Big Bang en het daardoor ontstaan van ruimte/tijd maar ook materie en energie. Ik zeg niet dat ze geheel fout is maar zoals ze stellen kan het gewoon niet aangezien je daar eigenlijk niets mee kan doen ontstaat uit niets.
Ook zijn bepaalde redeneringen absurd maar men gebruikt ze als wetenschap. Zo is ons bewustzijn dus een gevolg van de machine "lichaam" die het gevolg is van de genen. Ons bewustzijn ontstaat dus uit morsdode molecules die toch beginnen leven maar in een andere wetenschap kan zoiets absoluut nooit. Een toevallige combinatie van morsdode stoffen kan al de vereisten die nodig zijn voor leven nooit doen ontstaan. Het toeval zou dan immers op een magische manier betoverd zijn. De evolutie is bestaand door puur toevallige mutaties waarbij de sterkste overleven. Daar dan bovenop moet het organisme ook nog eens toevallig zichzelf kunnen voortplanten. Om zoveel "toevallige" eigenschappen te voldoen is onze planeet gewoon niet oud genoeg.

Goed, met kan dan wel stellen dat de Big Bang dus gewoon een hypothese is en de verklaring ervoor nog in het duister tast, maar dan mag men ze zo lang niet als waar verkondigen. Wel heeft er natuurlijk iets plaatsgevonden want onze zon zou anders zo heet niet zijn.
Er zijn natuurlijk nog wazige gebieden te verkennen in de wetenschap maar de wetenschap doet alsof ze daar overal antwoord op heeft en indien ze het niet heeft, het wel te verklaren zal zijn met mechanistische wetten, ook al gaat het om een levend wezen. Geestelijke eigenschappen of kunsten moeten volgens hen naar het rijk der fabeltjes moeten verwezen, ook al zijn er heel veel getuigen voor.

Hoe minder we iets met deze mechanische (of chemische of elektrische "mechaniek") kunnen verklaren hoe meer wilde wetenschap er in omloop is die een wetenschap wil worden maar er totaal geen is. Zo probeerden psychiaters al 100den jaren een "dokter" te worden en hebben ze dit duister onverklaarbaar mysterie nu aan chemie in de hersenen toegeschreven. Niet langer meer elektrisch dus en ook niets meer met ons bloed te maken zoals daarvoor.

Evolutie en bewustzijn

Ook atoomfysica tast in een duister gebied en om verder te kunnen onderzoeken moet men al langsom meer gigantische invloeden op "deeltjes" uitoefenen om hun natuur te kennen. Misschien creëert men ze zo wel zelf.
Het is bijv. ook heel moeilijk mechanistisch (materialistisch) te verklaren hoe een virus op het idee komt om zich te gaan transformeren (mutatie) naar een andere functionele virus met geheel ander uiterlijk zodat het ons immuunsysteem te slim af is. Alhoewel een virus een combinatie van een aantal molecules leeft die dus. Het virus boort zich immers doorheen de cel die ze wil overnemen en vervangt bepaalde molecules van onze 3 miljard deeltjes van ons DNA waardoor de code van de cel veranderd en het virus zich zo kan kopiëren. Blijkbaar heeft het virus ook weet van ons afweersysteem want eens ze herkend worden en door ons systeem onschadelijk worden gemaakt, zoekt het een andere camouflage waardoor het virus weer iets onschuldigs lijkt dat het immuunsysteem niet kent.
Je hebt ook bijv. dieren, vissen, insecten die zich ongelooflijk kunnen camoufleren. Ze nemen als het ware het patroon automatisch op van hun omgeving zodat ze zo goed als onzichtbaar zijn. Sommige vissen slagen daar zo goed in dat ze niet te onderscheiden zijn van hun ondergrond, wat die ook is. Hoe ze het doen? Het zal wel ook iets mechanisch zijn? Of zou er toch ook iets geestelijks mee gemoeid zijn?
Zelfs als iets onbewust gebeurd zal het wel mechanisch zijn, ook al tast men compleet in het onbegrijpelijke.

Wij en de wereld waarin we ons bevinden zijn een machine waar alles toevallig op elkaar afgestemd is door een evolutie die volledig op toevallige mutaties berust.
Het universum daarentegen is ontstaan uit iets wat we theoretisch geminimaliseerd hebben tot 1 oneindig klein puntje waar dit puntje dan die magische eigenschappen ook vandaan mocht halen.
Hoe meer de wetenschap deze materialistische wetten volgt hoe meer ze op dood spoor komt te zitten en hoe vaster zich men slot rijdt.
De golf/deeltje dualiteit heeft men verbonden met waarneming door een bewustzijn. Daar gaat de quantumtheorie de geestelijke wereld in ware het niet dat men zich liever op vaste bekende materialistische grond houdt. Het is wel een feit dat een golf en een deeltje eigenlijk hetzelfde zijn maar veranderd zijn door de manier waarop we ze waarnemen.
Aangezien men deze dingen niet snapt en het te zweverig wordt, sluiten wetenschappers dit gedeelte af of houden ze dit opzettelijk buiten bespreking.
Nu heeft ook paranormale research aangetoond dat ons bewustzijn wel degelijk invloed uitoefent en zelfs dingen kan veranderen.

Dit is een goed voorbeeld van iets waar wetenschappers liefst zo ver mogelijk weg blijven omdat ze er niet in slagen om een mechanistische verklaring te vinden voor het feit dat bijv. licht ofwel als golf, ofwel als al deeltje wordt waargenomen. Het deeltje bestaat alleen als het gemeten of waargenomen wordt (het zogenaamde meetprobleem in de quantummechanica)
Om alle zweverigheid te vermijden besluit men dan maar dat alles uit deeltjes bestaat. Zo kan men tevens eindeloos zoeken naar deeltjes waaruit het atoom zou samengesteld zijn. Dit is een buitengewoon peperdure kwestie die een goedbetaalde carrière belooft aan zo'n 2-3000 wetenschappers in Cern alleen.
Daar doet men de proeven zonder rekening te houden met beïnvloeding of bewustzijn en daar zondigen de wetenschappers dus aan een der basisregels van de quantumtheorie. Het is zelfs nog zo dat de theorie ontdekt is.
Waar men iets niet kan verklaren zoekt men een nieuw deeltje dat het probleem oplost.
Je mag echter deeltjes blijven verkleinen in onderdelen, op die manier verklaar je materie niet want er blijft volgens die theoretische onderzoeksmethode steeds deeltjes over.
Zo is het ook met de Big Bang. Alles begon met singulariteit, een enorm tijd en ruimteloos puntje supermaterie waar door een of andere reden een explosie zou zijn ontstaan waaruit normale materie zou ontstaan zijn.
Men lost het ene mysterie op met een ander. En dat in plaats van toe te geven dat er ook wel eens iets anders dan materialisme (mechanisch) zou kunnen bestaan.

De geest en zijn chemische storingen

Toch worden we in de waan gehouden dat materie en mechanismes daarvan, het enige zijn wat bestaat.
Zelfs de kwesties van de geest, die men niet kan ontzien, zoals bijv. schizofrenie kan men toeschrijven aan chemische verstoringen in de hersenen waardoor geestdokters ineens specialisten hersenmechanica worden. Er is echter nog nooit aangetoond dat dit ook echt het geval is. Het is zelfs totaal onjuist en hun kennis is puur opgedragen door farmaceutische industrie die toepassingen zoekt voor bepaalde chemische combinaties en daar aandoeningen voor beschrijven die men zou kunnen herkennen. Dit is dan leerstof voor de psychiaters die 100% van hun kennis gewoon van medicijnfolders en de DSM5 halen die ook samengesteld is door dezelfde. Dit is geen grap maar letterlijk waar.
Bovendien is er geen enkel medicijn die ooit iemand geholpen heeft, verre van "genezen" heeft. In tegendeel, de bijwerkingen zijn vaak erger dan de kwaal.
Op die manier werden hoofdverzorgers van de psychiatrie ineens doctors. Ze konden plots medicijnen voorschrijven en houden ons al meer dan 100 jaar voor dat de psychiatrie voor een grote wending staat terwijl we op die 100 jaar nog niets vooruit zijn gegaan.

Dit komt omdat het plaatje gewoonweg niet klopt. Het past wel in de wetenschappelijke discipline.
Het is de dag van vandaag niet meer bestaande dat iemand die depressief is, dat zou zijn als bijvoorbeeld het gevolg van het feit dat hij in een vechtscheiding zit. Nee, het is een storing in de hersenen, een ziekte.
In geen enkele "wetenschap" wordt er onder de specialisten meer ruzie gemaakt dan onder psychiaters en hun verschillende meningen vernam ik uit een boek die erover handelt en geschreven is door een professional in geestesziektes.
In Amerika is ook psychologie en psychotherapie afgewezen omdat geestelijke problemen ziektes zijn en alleen kunnen behandeld worden met chemische stoffen.

De psychiatrie vocht jarenlang om de status dokter te bekomen. Onze hersenen zijn een machine en onze persoonlijkheid komt gewoon uit onze genen. Er is geen plaats meer voor iets begrijpends, iets luisterend en men weert zelfs meestal de uitleg van de patiënt want die is immers gestoord.
Zelfs zaken zoals bijna doodervaringen en zien van geesten zouden hallucinaties zijn door stoornissen. Je kan echter blijkbaar wel stemmen opnemen van overledenen of je zopas gesneuvelde zoon aan je bed zien staan in de oorlog die komt afscheid nemen. Of je kan zien en horen terwijl je uit je lichaam bent. Dergelijke kwesties zijn immers aangetoond.
Veel problemen worden bijgevolg veroorzaakt door geesten, daar heb ik wel genoeg bewijzen van gezien en ook wel opgenomen. Ik spreek dan uiteraard over psychose, stemmen horen, meerdere persoonlijkheden die switchen, zelfverminking, slaapverlamming... Als je plots stemmen hoort zoek dan niet rond je wie dat zou gezegd hebben maar zoek het ook niet in je hersenen.
In de psychiatrie zijn dergelijke zaken niet aanvaard en is aan die ziektes nergens iets aan te doen en is het allemaal voor levenslang. De enige die een kans hebben om ervan af te komen zijn degene in zelfhulpgroepen voor bepaalde stoornissen. Verder zijn er een massa patiënten die zeggen dat ze genezen zijn om van de psychiatrie los te komen.

Het toppunt is dat "geestelijk" niet bestaat. Alles zijn chemicaliën. Er is geen plaats voor eigen creatieve gedachten. Zoals lust verband houdt met hormonen, en zoals drugs de binding van de geest met het materiële losser maker, zo zou alles IN onze hersenen gestuurd worden door zo'n stoffen. Onze gedachten zijn het resultaat van die stoffen en geen bijverschijnsel. Zo gaan er wel hersensignalen bepaalde lichaamsfuncties uitvoeren zoals lichamelijke veranderingen zoals bij seksuele opwinding.

Is het niet erg dat psychiaters geen ruimte meer laten voor "geest"? Geest is immaterieel en bestaat dus niet.
Zo is alles in onze wetenschappelijke kijk afgebakend met een afsluiting van zodra er geestelijke zaken zouden betrokken worden.
Laat staan dat er een collectieve geest zou kunnen bestaan die alles op elkaar afstemt. Die vicieuze cirkel is ook puur toeval door natuurlijke selectie en geen geestelijke ontwikkeling door aanpassing aan de omgeving.
De hele wereld die we kennen is dus een toevallige constructie zijn als van legoblokken die toevallig op hun plaats vallen en waarvan de toevallige creatie op een mechanische manier bewustzijn verwerft.
Let op, ik zeg nu niet dat je de schepping zoals in de bijbel moet nemen “op de eerste dag schiep…”. Er heeft daar zeker niemand gestaan met een toverstok.
Maar is er voor zo’n complexe systemen niet eerst een werkend plan nodig, waarna men kan starten met de benodigde voorwaarden en einddoel?
Stof om eens over na te denken.


aura-oasis
Andere artikels

Contact

maandag 8 juni 2015

Wetenschappelijk verschenen, geest beïnvloedt materie

Invloed van de geest bewezen

In vele wetenschappelijke tijdschriften zoals British Journal of Psychology, Science, Nature, Proceedings of the IEEE, Neuroscience Letters, Psychological Bulletin kan je nu lezen hoe experimenten bevestigen dat we geestelijke invloed kunnen uitoefenen in processen die normaal gezien statistisch perfect gelijk zijn.
Ik bedoel zaken als bijv. het opgooien van een perfect uitgebalanceerde munt zal na 100den proeven exact evenveel keer kop als munt vallen. Een dergelijke test maar met dobbelstenen is vroeger al door Rhine gedaan en bevestigd.

Nu heeft men proeven gedaan op het dubbele spleet experiment van de quantumtheorie. Het gaat erom dat een deeltje ofwel door detector A of detector B moet maar gezien het maar één deeltje is kan het niet door beide. Daar ontstond in de quantumtheorie het idee dat bewustzijn een cruciale rol speelt. De kans dat het A of B wordt vervalt immers slechts na observatie en na vaststelling dat het bijv. door B is gegaan. Voor de waarneming kan je slechts spreken over gelijke kansen.

Omdat dit proces langs geen kanten toeval kan zijn als het bijv. meer langs A dan langs B zou zijn gedaan werd deze methode gekozen als experiment. Meditators probeerden het deeltje uit zijn statische nauwkeurigheid (50%) te halen door het meer langs A of B te laten gaan.
De experimenten bewijzen nu wetenschappelijk dat er een invloed bestaat die invloed heeft op het deeltje met het bewustzijn. Gezien dit in hoogstaande en gecontroleerde wetenschappelijke bevestigende literatuur verscheen is dit nu officieel bevestigd en gecontroleerd.

Dean Radin, die op dit gebied al meer zijn naam liet klinken streeft voor doorbraken in de wetenschap via bewijs. Het verschenen verslag kan je hier lezen. http://www.deanradin.com/evidence/Radin2012doubleslit.pdf

Hiermee is het bevestigd en moet niemand zeggen dat het een trucje, fraude, toeval of gewoon kwakzalverij is. Het is nu bevestigt.

Eer je natuurlijk ook herhaaldelijk winst zou kunnen halen in Casino's moet wel nog wat geoefend worden. De gokker die te vaak boven het toeval scoort wordt er meestal uit genomen op verdenking van mogelijk vals spelen door onbekende trucs.

Natuurlijk zullen er wel veel meer van dergelijke wetenschappelijk bevestigingen moeten zijn eer men onze wetenschap ook gaat herzien. Er zijn er vroeger immers al meerdere verschenen.

Het enige wat men nu gelooft is het "placebo-effect" maar wat is dat dan? Door het onderbewustzijn? Dan is het paranormaal.


aura-oasis 
Andere artikels 

Contact (hulp bij paranormale fenomenen zoals bijv. spookfenomenen)

zaterdag 11 april 2015

Wetenschappelijk onaanvaardbaar


Tussen rationaliteit en fantast
Men aanvaard wetenschappelijk alleen materiële zaken die met Newtoniaanse fysica kunnen verklaard worden.
Wat geestelijk is, zoals ons bewustzijn moet wetenschappelijk gezien worden teruggebracht tot chemicaliën die hersencellen prikkelen. Alleen zo kan met het ook op een materiële manier verklaren. Dat dit niet bewezen is speelt geen rol, men is nog op zoek naar het bewijs.

Zaken die niet materialistisch kunnen verklaard worden, worden dus opzettelijk genegeerd op gevaar zelf als absurd of onlogisch te worden beschimpt. Daarom houden velen zich op afstand.


Het is intussen al meer dan eens aangetoond dat psychische gaves bestaan en wel via peer reviewed publicaties in wetenschappelijke tijdschriften. 

Wie die logica begrijpt en weet dat er ook onzichtbare dingen kunnen bestaan heeft het juist, ook al kan niet iedereen ook uitleggen hoe het hele plaatje in elkaar zit.

Bij die onstoffelijke zaken houdt men zich alleen bij de materiële begrippen. Zo gebruikt men bij de quantumtheorie (kwantumtheorie) enkel de wiskunde. Hoe het plaatje er in werkelijkheid uitziet zet men opzij want dit gaat te ver de psychische kant op, ook al zijn dat onvermijdelijke gevolgen van die logica in onze fysieke wereld. Het feit dat dit zou bewijzen dat er meer is dan materie wordt alleen als theoretisch model beschouwd en door velen niet als dagdagelijkse werkelijkheid. Nochtans is dat 100% juist.

Onze materie is in werkelijkheid "onmateriëel". Letterlijk. En dan houdt de Newtoniaanse fysica op die door velen als maatstaf wordt gebruikt om iemand rationeel te kunnen noemen.

Hoe uit een hoop atomen een mens met bewustzijn gebouwd wordt kan men niet verklaren tenzij dan door een nog onbekend materieel proces.

Wetenschappelijke "nuchtere personen" zoeken eigenlijk nog steeds de personages die op onze tv verschijnen IN ons toestel bij weigering om als het ware aan te nemen dat die overal onzichtbaar aanwezig zijn in de ether.


aura-oasis
Andere artikels
Contact

zondag 1 september 2013

Ongelooflijke gevolgen van nieuwste kwantumfysica


Delayed choise quantum eraser
De kwantumtheorie is op zichzelf nogal mindblowing.
Wetenschappers die het subatomaire onderzoeken gebruiken vooral de wiskunde en de redenering in deeltjes. Ze negeren vaak de moeilijk te geloven gevolgen.
Sommige websites daarentegen maken nogal misbruik om een bepaalde theorie te verkopen en daarop het etiket quantum te kleven terwijl hun theorie compleet fout is. (bijv. de theorie voor een bepaalde soort healing door het "terug in tijd deeltje" (tachion) en andere suggestieve linken)

Het is de theorie van de subatomaire deeltjes die geen deeltjes zijn als je er niet naar kijkt. Dit kan je wel letterlijk nemen en dat is het mindblowende ervan. Het kunnen golven of deeltjes zijn, naargelang de test die je doet. Neem je een test om te zien of het deeltjes zijn, dan zie je deeltjes en geen golven en doe je de test anders, kijken of het golven zijn, dan wijst de proef uit dat het golven zijn en geen deeltjes.

In 2007 werd een nieuw experiment gedaan dat meer moest te weten komen over de mysteries die verschijnen in het tweespletenexperiment.
Het resultaat is nog meer mindblowing.
Wat we waarnemen als het resultaat van een proefopstelling, beïnvloedt het verleden van het experiment.

Door oorzaak van wat we waarnemen komt dus niet vóór het gevolg, maar onze waarneming schept de oorzaak, terug in de tijd dus.
Dit is zo voor het heel kleine, maar van die dingen is onze wereld gemaakt.

Hoewel dit experiment herhaaldelijk gedaan is en juist bevonden, gepubliceerd is in Science, zijn er toch weinig materialistische wetenschappers die het zich echt letterlijk kunnen voorstellen. Men neemt het experiment wel aan, maar niet de conclusies die niet passen in ons mentaal materieel wetenschappelijk wereldbeeld. Je kan het verleden toch niet veranderen!

Wie zelf wil natrekken en proberen te begrijpen wat voor ongelooflijks ik hier beweer, raad ik ten zeerste aan dit te doen. Het gemakkelijkst gaat dit uiteraard gaan als je toch al iets weet van de kwantumtheorie. Zoekterm "Delayed choise quantum eraser" maar als je het tweespletenexperiment niet kent, zoek dit dan eerst op en tracht het te snappen.

Het verleden wordt dus LETTERLIJK constant veranderd door wat we waarnemen in het NU! (en dat is geen zweverige fantasie op de wetenschap van de kwantumtheorie)

Dit is het einde van het materialistisch wereldbeeld, al negeren de meesten het omdat het niet te bevatten is. Maar het is juist en bewezen.

Het bijna ongelooflijke is dat deze dingen ook gelden op het macroscopische, voor alle dingen in onze realiteit die nog niet door een bewustzijn zijn waargenomen. Materialisme is fout!


aura-oasis  
Contact 

maandag 1 juli 2013

Bewustzijn of realiteit

Is onze wereld wel echt of enkel een ervaring?  
We ervaren een massieve realiteit die onze fysieke wereld is. In een droom ervaren we dat ook zo. Als we ons in een droom ernstig afvragen of het wel echt is (ik deed dat al meermaals), dan leidt de conclusie altijd tot "natuurlijk". Tot je wakker wordt bijv.

Als "we ervaren een harde realiteit" = "geen illusie" een juiste opvatting zou zijn, dan heb je gelijk. Maar ik zie niets waaruit we die conclusie kunnen trekken.

Meer nog, ze is bijna zeker een bewustzijnstoestand. Dat bewijst de kwantummechanica ons. Materie bestaat immers niet als zodanig zolang het niet door een bewustzijn waargenomen wordt. Dit moet je daar ZEER LETTERLIJK nemen en da's natuurlijk het fantastische ervan (Wie niet geschokt is door de kwantumtheorie heeft er niets van begrepen (Niels Bohr). (Einstein was het er niet mee eens en stelde een experiment voor dat pas vele jaren later kon uitgevoerd worden. Einstein had ongelijk)

Dat wil niet zeggen dat je door een muur kan lopen, want je neemt de muur waar. Eens waargenomen is het een voltooide realiteit. Daarvóór is de muur slechts een reeks voorbijreizende golven die zich nog niet hebben gematerialiseerd.

Hoewel de kwantumtheorie in veel middens niet correct wordt begrepen, of men beschrijft er onterecht magisch realistische eigenschappen aan toe om fenomenen mee te verklaren, is wat ik zonet schreef is wel correct en niet zweverig. Ik zal dus niet beweren dat je door de muur kan lopen als je gelooft dat die er niet is. (tenzij je zelf niet geheel gematerialiseerd zou zijn)

Als we echter zouden waargenomen hebben (net zoals vereist is voor het bestaan van materie), dat deze wereld bewustzijn is, dan zou dit onze wereld een totaal ander aanschijn geven en zouden we gemakkelijker de krachten van ons bewustzijn begrijpen en kunnen gebruiken.

In een lucide droom weet je bijv. ook dat je droomt doordat je tot die conclusie kwam. Je kan de realiteit dan in de droom plastisch vervormen, als je maar niet TE fantastisch wil veranderen, want dan draai je je ontdekking terug en droom je weer gewoon. Een lucide droom is een boeiende ervaring die ik zelf al enkele malen mocht beleven om plastisch met de realiteit te kunnen spelen. Kort weliswaar, maar toch een zeer fantastische ervaring die stof tot nadenken geeft.

Er zijn veel vreemde zaken in deze wereld die we nu afwijzen omdat we ze niet kunnen begrijpen. Zo is de tweelingsbroer die door de ruimte reist aan hoge lichtsnelheid, minder verouderd bij terugkomst dan zijn broer die hier bleef. (juist en bewezen)
 

Indien onze realiteit een geestelijke beleving is en dat is ook bewezen, dan zou dit ook bewijzen dat de dood niet bestaat. 

aura-oasis  
Contact 
Reacties graag via Forum

zaterdag 26 januari 2013

Non-localiteit in onze werkelijkheid.

Verduidelijking van non-localiteit
Volgt op vorig artikel.
Voor ons is onze werkelijkheid natuurlijk fysiek. In werkelijkheid is het echter slechts de manier waarop de werkelijkheid zich aan ons voordoet.

In geval van het deeltje dat miljarden lichtjaren afgescheiden is van zijn antideeltje, betekent dit dat dit één is en dat daar geen afstand en tijd voor geldt.
Het lijkt afgescheiden door de ruimte en tijd die wij waarnemen en die gecreëerd worden door het deeltje.

Eigenlijk is alles een golf. Die heeft een positief gedeelte en een negatief gedeelte. Een golf zonder negatief gedeelte bestaat niet want die heeft geen energie. Die golf beweegt zich echter door de ether en de positieve golf is in tijd afgescheiden van de negatieve.

Waar de golf geproduceerd wordt, bijv. in een stroomgenerator (turbine) is er natuurlijk geen positief elektromagnetisch veld zonder negatief. Zo vind je ook nergens een magneet met enkel een noordpool. Die bestaat niet. Zelfs als je een magneet doorbreekt blijf je telkens 2 polen behouden in elk stuk. Ook bij wisselende ladingen (polen) is er dus een illusie van wisseling van tijd terwijl eigenlijk gewoon de polariteit gedraaid wordt en beide golfdelen (+ en -) gelijktijdig bestaan. Om de energie te kunnen gebruiken moeten we een tweede draad gebruiken die de afscheiding in tijd van de folf gelijktijdig maakt. In geval van wisselstroom zal de golf van de ene draad 180° gedraaid zijn ten opzichte van de andere. Zo is er tegelijk een negatief als positief, ook in de wisselende omstandigheden. (ook de turbine draait 180° door de ronddraaiende beweging). Zo kan er steeds stroom blijven vloeien van positief naar negatief.

Als we de golf waarnemen zien we echter een golf die bestaat uit een positief gedeelte gevold in tijd door een negatieve waarde (de bekende golfvorm). Dit is dus ook enkel omdat we dat zo waarnemen. In werkelijkheid blijft positief gelijktijdig naar negatief vloeien. Anders zou er geen stroom zijn en dus geen elektriciteit.

Zo is ook onze werkelijkheid. De tijd en de ruimte die we waarnemen klopt niet met de werkelijke werkelijkheid. Eigenlijk is alles gelijktijdig maar probeer dat maar eens te begrijpen...

aura-oasis  
Contact 
Reacties graag via Forum

zaterdag 19 januari 2013

Non-localiteit

Waar tijd en ruimte-opvattingen ineenvallen

Niemand kan het zich voorstellen, maar elk deeltje heeft zijn antideeltje en dat gedraagt zich heel raar. Bij het produceren van zo'n deeltjes, zoals men nu kan, zal het ene deeltje een rechtse spin hebben en het andere dan een in omgekeerde richting. Ook verspreiden de deeltjes zich uit elkaar met de lichtsnelheid. Zo zijn er deeltjes of antideeltjes die aan het uiteinde van het ons waarneembare universum zijn.

Maar nu komt het: als je één deeltje beïnvloedt, bijv. door de baan die het volgt door een magnetisch veld af te buigen, doet het andere deeltje dat ook en terzelfdertijd.
Dit "terzelfdertijd" moet begrepen worden als direct en niet met de vertraging van onze hoogste snelheid: de lichtsnelheid. Als we anders een deeltje aan het uiteinde van het universum zouden willen beïnvloeden volgens de ons bekende aardse wetten van de fysica, zou ons dit een enorme energie kosten en zou de beïnvloeding miljarden jaren aan lichtsnelheid onderweg zijn.

Het is hallucinant te bedenken dat een antideeltje plots een bocht maakt aan het uiteinde van het ons waarneembare universum, omdat we het deeltje HIER afbuigen. Dit is tegen alle aardse fysieke regels in. Maar toch is het zo. Experimenten tonen aan dat dit klopt en wel met een "communicatieverbinding die sneller is dan de lichtsnelheid".
Afstand bestaat niet, al zitten daar miljarden lichtjaren afstand tussen volgens onze waarnemingen. Men noemt dit verschijnsel "non-localiteit".

Vrij vertaalt komt het erop neem dat alles zijn antilichaam heeft dat eigenlijk één ding is dat samenhangt en zich gedraagt alsof tijd en afstand niet bestaat. Dit is ook letterlijk zo. Zo valt onze opvatting over tijd en afstand dus meteen in duigen. Niet dat we die niet ervaren, maar omdat ze zo niet is.

Als je hierover mediteert en weet dat dit klopt zal je tot bepaalde onvermijdelijke conclusies komen ivm onze realiteit. Onze kosmos is niet zoals hij lijkt en tijd en ruimte zijn slechts producten van een door energie geproduceerd deeltje waaruit we allen bestaan.

Wetenschap erkent deze nonlocaliteit. Ze past ze echter niet toe in het denken en we blijven werken met wat we waarnemen van kosmos, tijd en ruimte.

Men noemt dit ook weleens "spookachtige werking op afstand". Maar eigenlijk komt het erop neer dat het deeltje en het antideeltje een gelijke zijn en geen tijd noch ruimtewetten volgen. 
We bewijzen hier dat tijd en afstand niet op zichzelf bestaan. 

Het artikel vervolgt hier

Contact

dinsdag 10 april 2012

Parallelle universa en quantumtheorie



Wie niet geschokt is door de quantumtheorie 
heeft er niets van begrepen. 
Dit artikel richt zich meer tot iemand die een basiskennis heeft van de quantumtheorie en weet wat die ongeveer inhoudt. 

De quantumtheorie heeft zichzelf al meermaals bewezen. Er zijn natuurlijk nog aspecten ervan die nog niet volledig verklaard zijn zoals de noodzaak van parallelle universums.

Parallelle (alternatieve) universums, waar alle andere mogelijkheden van een aktie dus uitgevoerd worden in een ander kopie-universum, maar waar wij er maar één van beleven is in zekere zin observeerbaar door een klein experiment. Immers, volgens de quantumtheorie moeten alle mogelijkheden geprobeerd worden, waarbij er slechts één werkelijkheid wordt.
Film met hoge snelheidscamera's een onweer. Als je de film vertraagt bekijkt kan je de quantumtheorie zien. Er ontsteken verschillende proefbliksems waarbij er dan slechts één zich volledig realiseert. Hierdoor zie je de andere terugtrekken, want de ontlading gebeurt door de bliksem die inslaat. Je kan dit ook zien, want bij degenen die in aanvang een proefbliksems waren, wordt als het ware één in VET overschreven. Dit is de echte flash. 
Parallelle universa lijken niet logisch
Als je parallelle universa zoals tegenwoordig in deeltjesfysica wordt aangenomen doortrekt, dan is het inderdaad niet logisch. Alle mogelijkheden zouden dan ergens een werkelijkheid moeten zijn en zo zouden er dan miljarden werkelijkheden zijn.

Wat ik geloof is dat er proefwerkelijkheden zijn die zich niet verder realiseren, maar er wel een beslissing op baseren. In denk dus, dat net als bij het voorbeeld van de bliksem, de "mogelijkheden die zich als proef manifesteerden" zich terugtrekken en stoppen om de uiteindelijke werkelijkheid te realiseren en in te slaan. Hierbij lopen de andere werkelijkheden niet verder. Dat is al een stuk logischer en ook objectiever zoals bij het bliksemvoorbeeld.

Als je het voorbeeld van de bliksem heel simpel bekijkt, dan volgt de bliksem de weg van de minste weerstand.
De kans dat een bliksem de weg van de minste weerstand volgt is inderdaad veel hoger dan een moeilijkere inslag.
Zo werkt quantumtheorie eigenlijk. Je kan niet zeggen of niet berekenen waar iets zich bevindt, maar je kan met hoge precisie berekenen hoeveel kans er is om het op een bepaalde plaats te vinden.
Dat is hier ook zo bij de bliksem. Stel dat die 90% kans had om op de kerktoren in te slaan, dan zijn er nog andere mogelijkheden al is de kans klein dat hij de boom neemt die 300 meter verder staat. (er zijn factoren die de meest logische keuze van de bliksem anders doen verlopen)
Zo is het met het twee spleten experiment aangetoond. De deeltjes kunnen dus ook inslaan op plaatsen waar ze normaal niet zouden inslaan, al is de kans veel kleiner.


Meer vind je op Fysica

De relativiteitstheorie en de quantumtheorie hebben letterlijk ongelooflijke eigenschappen. Velen studeren het maar kunnen het zich toch niet echt voorstellen. Men leert er mee rekenen en werken en merkt dat het heel precies klopt, maar toch kan men eigenlijk niet geloven dat die tweelingsbroer die een vlucht met de raket neemt en terugkeert, jonger terugkeert dan zijn broer die hier op aarde jaren ouder is geworden. Zo hebben ze opeens een opmerkelijk verschil in ouderdom. Klinkt niet logisch. Toch is het zo. (het experiment met 4 atoomklokken, 2 op aarde en 2 in een vliegtuig dat om de aarde cirkelde bewees het exacte verschil dat je kon berekenen bij de wiskunde van de relativiteitstheorie)

De quantumtheorie is nog ongelooflijker voor wie ze echt begrijpt. Zo kan de beslissing om een mogelijkheid bij een keuze te kiezen tot het resultaat van die keuze waargenomen is, waarbij de mogelijkheid van de andere mogelijkheid vervalt. (het denkexperiment "de kat van Schrödinger") Dit is intussen bewezen in de proef van Aspect.

Het onvoorstelbaarste is dat ons bewustzijn LETTERLIJK de oorzaken die tot dit resultaat leiden, aanpast bij de oorzaken.  (terug in de tijd dus - volgens ons toch)

Daarom opperde Niels Bohr (ontdekker en kopman van de theorie) ook de uitspraak "Wie niet geschokt is door de quantumtheorie heeft er niets van begrepen" Filosofische fysica
Het confronteert ons dat onze realiteit en leefwereld heel wat anders is, dan we ervaren. Achter de schermen zit bewustzijn en geen big bang. (toch niet als verklaring, die big bang kan er wel geweest zijn)

De opvatting die velen delen over de aard van parallelle universa, als zou er een kopie van jezelf rondlopen in ieder ander universum, is dus vaak verkeerd begrepen en verkeerd uitgelegd. Zelfs door wetenschappers die het logisch ook niet geheel kunnen vatten maar wel experten zijn op basis van de wiskunde ervan.

Een heel goed en correct boek over beide theorieën is "De dansende Woe-Li meesters" van Gary Zukav. De laatste ontdekkingen die intussen bewezen en verduidelijkt zijn ontbreken er echter wel in, maar het legt het zeer goed uit op een begrijpelijke manier.

Let op, er zijn veel new age werken die de theorie verkeerd begrijpen of misbruiken voor andere gevolgtrekkingen.

Reacties graag via Forum

vrijdag 25 februari 2011

De rol van TIJD

Ons begrip van tijd op zijn kop. 

Hoewel ik dagelijks wel met een of andere studie ivm het paranormale bezig ben, heb ik een probleem met twee soorten verschijnselen die spotten met ons aards begrip van tijd. 
Het eerste zijn de toekomstvisioenen. Hoe komen deze beelden tot ons? Komen ze via een ingeving van gene zijde? 
Of getuigen ze van een reeds bestaande toekomst?
Of kunnen we in de toekomst gaan kijken via een onbewuste droomuittreding naar de toekomst om deze zo te voorzien?
Of creëren toekomstvisioenen de toekomst? 

Toekomstvisioenen lijken in strijd te zijn met onze logica. Samen met synchroniciteiten die ook iets heel aparts zijn, moet onze werkelijkheid totaal iets anders zijn dan zoals ze er voor ons uitziet. 

Synchroniciteiten zijn werkelijkheden die samenvallen op een manier die geen toeval kunnen zijn. Sommige mensen hebben ze absurd veel. Zo kende ik iemand die bij elk gespreksonderwerp dat ze had in de auto, auto's zag passeren met de woorden van het onderwerp in de nummerplaten van voorbijrijdende auto's. Haar man die niet in het paranormale gelooft moest toegeven dat ze daarin wel gelijk had. Stel dat je praat over een Francine die je kent en 5 sec nadien passeert je een auto met in de nummerplaat FRAN dan is dat toeval. Maar als dat zo vele keren na elkaar met andere onderwerpen gebeurt is dat een synchroniciteit. 
Ook dit spot met de aard van onze werkelijkheid.

Ik breek al maanden mijn kop om met mijn aards beperkt begrip, vat op een model van onze realiteit en een passende rol in de tijd te krijgen.
Als ik over voorspellingen spreek, heb ik het niet over waarschijnlijke toekomsten die voor de hand liggen of in de trend passen of die passe-partout uitdrukkingen zijn die op meerdere dingen kunnen slaan. Ik spreek over sterk indrukwekkende gedetailleerde voorspellingen, al begreep men soms zelf niet wat er juist ging gebeuren. Zo zag persoon x twee torens in New York branden. Een ander zag twee vliegtuigen in kerktorens vliegen. Dit zijn beide vertelde getuigenissen die ikzelf ontving. Dit beide enkele weken voor 9/11. 

Samen met herhalende synchroniciteiten die zich bij sommige personen voordoen, doen ze ons nadenken over de aard van onze werkelijkheid. 
Onze werkelijkheid reageert immers als een droom. De dingen die in onze geest zitten, komen op ons pad en de dingen waar we aan denken verschijnen net soms ook in een andere vorm die gelijkaardig is.

Moest onze materiële wereld iets geheel anders zijn dan wat wij beleven, dan zouden veel mysteries opgelost zijn. Het geheel zou dan teruggebracht kunnen worden tot "bewustzijn" en stof zou dan "stof van de geest" kunnen zijn. 
Op dit punt geeft de quantumtheorie ons gelijk. Materie is energie. Een beroemd quantumfysicus die grondlegger was door zijn enorm begrip van het probleem, Eddington,  zei "the stuff of the world is mind stuff".

En ook in de relativiteitstheorie is tijd een raar fenomeen dat het beïnvloedt wordt door bijv. zwaartekracht. De stof van deze wereld is wel een heel vreemd iets en onze werkelijkheid dus ook. Dromen wij nu ook?

Aura-Oasis www.aura-oasis.be