Ongelooflijke gevolgen van nieuwste kwantumfysica

Delayed choise quantum eraser

De kwantumtheorie is op zichzelf nogal mindblowing.
Wetenschappers die het subatomaire onderzoeken gebruiken vooral de wiskunde en de redenering in deeltjes. Ze negeren vaak de moeilijk te geloven gevolgen.
Sommige websites daarentegen maken nogal misbruik om een bepaalde theorie te verkopen en daarop het etiket quantum te kleven terwijl hun theorie compleet fout is. (bijv. de theorie voor een bepaalde soort healing door het "terug in tijd deeltje" (tachion) en andere suggestieve linken)

Het is de theorie van de subatomaire deeltjes die geen deeltjes zijn als je er niet naar kijkt. Dit kan je wel letterlijk nemen en dat is het mindblowende ervan. Het kunnen golven of deeltjes zijn, naargelang de test die je doet. Neem je een test om te zien of het deeltjes zijn, dan zie je deeltjes en geen golven en doe je de test anders, kijken of het golven zijn, dan wijst de proef uit dat het golven zijn en geen deeltjes.

In 2007 werd een nieuw experiment gedaan dat meer moest te weten komen over de mysteries die verschijnen in het tweespletenexperiment.
Het resultaat is nog meer mindblowing.
Wat we waarnemen als het resultaat van een proefopstelling, beïnvloedt het verleden van het experiment.

Door oorzaak van wat we waarnemen komt dus niet vóór het gevolg, maar onze waarneming schept de oorzaak, terug in de tijd dus.
Dit is zo voor het heel kleine, maar van die dingen is onze wereld gemaakt.

Hoewel dit experiment herhaaldelijk gedaan is en juist bevonden, gepubliceerd is in Science, zijn er toch weinig materialistische wetenschappers die het zich echt letterlijk kunnen voorstellen. Men neemt het experiment wel aan, maar niet de conclusies die niet passen in ons mentaal materieel wetenschappelijk wereldbeeld. Je kan het verleden toch niet veranderen!

Wie zelf wil natrekken en proberen te begrijpen wat voor ongelooflijks ik hier beweer, raad ik ten zeerste aan dit te doen. Het gemakkelijkst gaat dit uiteraard gaan als je toch al iets weet van de kwantumtheorie. Zoekterm "Delayed choise quantum eraser" maar als je het tweespletenexperiment niet kent, zoek dit dan eerst op en tracht het te snappen.

Het verleden wordt dus LETTERLIJK constant veranderd door wat we waarnemen in het NU! (en dat is geen zweverige fantasie op de wetenschap van de kwantumtheorie)

Dit is het einde van het materialistisch wereldbeeld, al negeren de meesten het omdat het niet te bevatten is. Maar het is juist en bewezen.

Het bijna ongelooflijke is dat deze dingen ook gelden op het macroscopische, voor alle dingen in onze realiteit die nog niet door een bewustzijn zijn waargenomen. Materialisme is fout!

aura-oasis  
Contact 

Non-localiteit in onze werkelijkheid.

Verduidelijking van non-localiteit

Volgt op vorig artikel.
Voor ons is onze werkelijkheid natuurlijk fysiek. In werkelijkheid is het echter slechts de manier waarop de werkelijkheid zich aan ons voordoet.

In geval van het deeltje dat miljarden lichtjaren afgescheiden is van zijn antideeltje, betekent dit dat dit één is en dat daar geen afstand en tijd voor geldt.
Het lijkt afgescheiden door de ruimte en tijd die wij waarnemen en die gecreëerd worden door het deeltje.

Eigenlijk is alles een golf. Die heeft een positief gedeelte en een negatief gedeelte. Een golf zonder negatief gedeelte bestaat niet want die heeft geen energie. Die golf beweegt zich echter door de ether en de positieve golf is in tijd afgescheiden van de negatieve.

Waar de golf geproduceerd wordt, bijv. in een stroomgenerator (turbine) is er natuurlijk geen positief elektromagnetisch veld zonder negatief. Zo vind je ook nergens een magneet met enkel een noordpool. Die bestaat niet. Zelfs als je een magneet doorbreekt blijf je telkens 2 polen behouden in elk stuk. Ook bij wisselende ladingen (polen) is er dus een illusie van wisseling van tijd terwijl eigenlijk gewoon de polariteit gedraaid wordt en beide golfdelen (+ en -) gelijktijdig bestaan. Om de energie te kunnen gebruiken moeten we een tweede draad gebruiken die de afscheiding in tijd van de folf gelijktijdig maakt. In geval van wisselstroom zal de golf van de ene draad 180° gedraaid zijn ten opzichte van de andere. Zo is er tegelijk een negatief als positief, ook in de wisselende omstandigheden. (ook de turbine draait 180° door de ronddraaiende beweging). Zo kan er steeds stroom blijven vloeien van positief naar negatief.

Als we de golf waarnemen zien we echter een golf die bestaat uit een positief gedeelte gevold in tijd door een negatieve waarde (de bekende golfvorm). Dit is dus ook enkel omdat we dat zo waarnemen. In werkelijkheid blijft positief gelijktijdig naar negatief vloeien. Anders zou er geen stroom zijn en dus geen elektriciteit.

Zo is ook onze werkelijkheid. De tijd en de ruimte die we waarnemen klopt niet met de werkelijke werkelijkheid. Eigenlijk is alles gelijktijdig maar probeer dat maar eens te begrijpen...

aura-oasis  
Contact 
Reacties graag via Forum

Non-localiteit

Waar tijd en ruimte-opvattingen ineenvallen

Niemand kan het zich voorstellen, maar elk deeltje heeft zijn antideeltje en dat gedraagt zich heel raar. Bij het produceren van zo'n deeltjes, zoals men nu kan, zal het ene deeltje een rechtse spin hebben en het andere dan een in omgekeerde richting. Ook verspreiden de deeltjes zich uit elkaar met de lichtsnelheid. Zo zijn er deeltjes of antideeltjes die aan het uiteinde van het ons waarneembare universum zijn.

Maar nu komt het: als je één deeltje beïnvloedt, bijv. door de baan die het volgt door een magnetisch veld af te buigen, doet het andere deeltje dat ook en terzelfdertijd.
Dit "terzelfdertijd" moet begrepen worden als direct en niet met de vertraging van onze hoogste snelheid: de lichtsnelheid. Als we anders een deeltje aan het uiteinde van het universum zouden willen beïnvloeden volgens de ons bekende aardse wetten van de fysica, zou ons dit een enorme energie kosten en zou de beïnvloeding miljarden jaren aan lichtsnelheid onderweg zijn.

Het is hallucinant te bedenken dat een antideeltje plots een bocht maakt aan het uiteinde van het ons waarneembare universum, omdat we het deeltje HIER afbuigen. Dit is tegen alle aardse fysieke regels in. Maar toch is het zo. Experimenten tonen aan dat dit klopt en wel met een "communicatieverbinding die sneller is dan de lichtsnelheid".
Afstand bestaat niet, al zitten daar miljarden lichtjaren afstand tussen volgens onze waarnemingen. Men noemt dit verschijnsel "non-localiteit".

Vrij vertaalt komt het erop neem dat alles zijn antilichaam heeft dat eigenlijk één ding is dat samenhangt en zich gedraagt alsof tijd en afstand niet bestaat. Dit is ook letterlijk zo. Zo valt onze opvatting over tijd en afstand dus meteen in duigen. Niet dat we die niet ervaren, maar omdat ze zo niet is.

Als je hierover mediteert en weet dat dit klopt zal je tot bepaalde onvermijdelijke conclusies komen ivm onze realiteit. Onze kosmos is niet zoals hij lijkt en tijd en ruimte zijn slechts producten van een door energie geproduceerd deeltje waaruit we allen bestaan.

Wetenschap erkent deze nonlocaliteit. Ze past ze echter niet toe in het denken en we blijven werken met wat we waarnemen van kosmos, tijd en ruimte.

Men noemt dit ook weleens "spookachtige werking op afstand". Maar eigenlijk komt het erop neer dat het deeltje en het antideeltje een gelijke zijn en geen tijd noch ruimtewetten volgen. 

We bewijzen hier dat tijd en afstand niet op zichzelf bestaan. 

Het artikel vervolgt hier

aura-oasis 

Contact

Holisme

Onze werkelijkheid is een illusie. 

Niets bestaat op zichzelf. Een elektron kan zich wel bewegen door een koperdraad (elektriciteit) maar kan niet zonder het bijbehorend proton waarmee het een atoom vormde.

De afzonderlijke deeltjes zijn dus één geheel. Je kan een negatieve pool van een batterij verbinden met een positieve van een andere batterij maar er zal geen stroom vloeien. De elektronen horen niet bij hun bron.

Maar ook kunnen zelfs deze deeltjes SAMEN niet zonder hun omgeving van tijd, ruimte en energie. Zonder energie in de omgeving zou het atoom gewoon niet bestaan, net zoals wij niet zouden bestaan zonder moeder. Of zonder voedsel, of zonder zon. Zonder warmte zouden atomen niet eens bestaan (ze vallen uit elkaar bij het absolute nulpunt)

Alles is onzichtbaar verbonden met al het andere, ook al zijn het verschillende delen. Dat is het principe van het holisme. We kunnen er niet meer onderuit. Zonder onze primitieve voorouders of andere roots van miljoenen en zelfs miljarden jaren geleden zouden we niet bestaan.

Wij bestaan uit atomen en die atomen zouden niet bestaan zonder de ruimte. 

Eigenlijk zijn elektronen en protonen gewoon velden. Net zoals je twee sterke magneten bij elkaar zou houden, op deze manier maakt het veld de illusie van vaste stof.

Organische levensvormen zouden niet bestaan zonder een vormende geest want hoe zou uit stof, leven kunnen voortkomen?

Op een spiritueel hoger geestelijk vlak, of in hogere sferen hangen we ook van elkaar af. Ook als we sterven komen we in een wereld met bekende verwanten terug. Ook die geestelijke wereld ervaren we materieel. We zweven niet in een leegte.

Als dit geest is, dan is alles doorweven van geest, zowel het aardse als het leven aan gene zijde.

Als iemand in de oorlog werd gefusilleerd, door welke exacte oorzaak is hij dan gestorven?

Je zou denken "de dood door de kogel". Maar er hangt veel meer aan verbonden. Zonder degene die het geweer uitgevonden heeft kan dit niet gebeuren. En deze kon niet bestaan zonder zijn vader.

Die kogel kan niet afgevuurd worden zonder de uitvinding van de springstof.

De man die het slachtoffer vermoorde, wat waren zijn motieven of opdrachten en wat stond daartegenover? Misschien werd hij zelf vermoord als hij de ideologie van Hitler niet opvolgde. Nu zitten we al op psychisch gebied. Waarom dacht Hitler de man te zijn waarmee het occulte duizendjarige rijk van Vrede zou komen?

Je kan nooit iets afzonderen van om het even wat anders. We kunnen duidelijk ook nooit zonder het geestelijke bewustzijn.

Bestaan er dingen die onzichtbaar voor ons bewustzijn zijn, zoals er kleuren zijn die we niet kunnen zien?

Hebben we eigenlijk het recht te filosoferen over dingen waarvan we nooit het geheel kunnen bevatten? Of zijn het niet meer dan persoonlijke zienswijzen?

Zijn we puur psychisch? En kunnen we op deze manier één ding zijn?

Kan er zich ooit wel iets ontplooien zonder een streefdoel naar perfectionering? Met andere woorden, moet er in eerste instantie niet een einddoel in zicht zijn?  

Aura-Oasis

www.aura-oasis.be

http://auraoasis.123forum.be